“Chamorro vertegenwoordigde het kruis, Ortega vertegenwoordigt het geweer.”
Die woorden van een voormalig diplomaat las ik in het in memoriam van de Nicaraguaanse oud-presidente Violeta Chamorro en ze bleven bij me hangen.
Even voor de context: de zeer katholieke Chamorro was in de jaren negentig de eerste vrouwelijke presidente van Latijns-Amerika. Na jaren van burgeroorlog bracht zij nieuwe hoop op vrede, en zij was en bleef zeer geliefd bij haar volk.
Het christendom moet zich verzetten tegen de mensenoffers die gebracht worden aan de afgod Oorlog
Maar die hoop op vrede was in alle eerlijkheid vergeefs; de dictator Daniel Ortega regeerde voor én na haar met harde hand in Nicaragua. Met duivelse ijver bestrijdt hij nog altijd de katholieke Kerk vanwege haar inzet voor verzoening – zoals ook Chamorro haar inzet voor vrede met veel persoonlijke ellende heeft moeten bekopen. Haar man werd doodgeschoten, haar kinderen werden gevangengezet en verbannen, en ook zijzelf stierf vorige week op 95-jarige leeftijd in ballingschap.
Maar goed, die woorden dus: “Chamorro vertegenwoordigde het kruis, Ortega vertegenwoordigt het geweer.” Ze hebben een bredere draagwijdte. Deze dagen wordt in Den Haag een beladen NAVO-top gehouden. Het geweer wordt ook daar ruimschoots vertegenwoordigd, ook door landen die prat gaat op hun christelijke of humanistische waarden.
Zelfs christelijke partijen in ons land juichen het uit volle borst toe “dat de defensie-industrie volop gaat draaien” (een letterlijk citaat uit een recent persbericht van de SGP). De NOS ging onlangs op bezoek bij een wapenfabrikant uit Tilburg die alvast extra opslagruimte vrij aan het maken was voor alle verwachte nieuwe bestellingen van drones en raketten. En dan een foto van zijn kleinkinderen toont aan de verslaggever en glunderend zegt: “Kijk, hier doe ik het voor.”
Wie noemt het beestje nog bij z’n enige eigenlijke naam: waanzin? Waar is het gezond verstand gebleven? Waar klinken nog de tegenstemmen die de oorlogsindustrie als zodanig fundamenteel bekritiseren? Die wijzen op de absurditeit van een wapenfabrikant die als een soort ethisch ondernemer wordt afgeschilderd, begaan om de toekomst van zijn lieve kleinkinderen?
Oftewel: wie vertegenwoordigt het kruis nog? Ja, de Kerken, maar die zijn niet uitgenodigd in Den Haag, en daarbij is ook onder christenen het pacifisme vreselijk uit de mode geraakt, het wordt met griezelige eensgezindheid “naïef” genoemd. Wie durft er nog te pleiten voor wat meer naïviteit?
De Raad voor Kerken riep onlangs weliswaar op te bidden voor vrede, maar over hoe die vrede bereikt moet worden zijn toch ook die Kerken het niet zo eens. Echte vredesduiven zijn ook in gelovige kringen zeldzaam geworden. Si vis pacem, para bellum is het enige Latijn dat velen nog spreken. Wie vrede wil moet zich op oorlog voorbereiden – het aloude heidens-Romeinse adagium.
Zoals het christendom zich ooit verzette tegen de mensenoffers die de heidenen aan hun afgoden brachten, zo zou het zich vandaag de dag moeten verzetten tegen de mensenoffers die gebracht worden aan de afgod Oorlog. In deze wereld waarin de Ortega’s nog altijd regeren, kunnen we echt meer Chamorro’s gebruiken.
 | Lees meer!Dit commentaar is afkomstig uit Katholiek Nieuwsblad van deze week. |
