“Gewoon, zijn urn in een rugzak en rennen!” Deze nuchtere woorden spreekt Vera uit tegen haar drie dochters, die haar vanuit gezamenlijke verbijstering de vraag stellen hoe ze haar voorstel voor zich ziet: met elkaar de marathon lopen.
Vera is 42 jaar samen geweest met Joop. Ze waren ondernemend en tot het einde (door een hartaanval) toe verliefd. Joop werkte zijn bucketlist af; na het aanschaffen van een rode cabrio en parachutespringen stond die ruim 42 kilometer hardlopen nog op zijn lijstje.
Maar de drie dierbare dochters zien het plan van moeders – “een eerbetoon aan papa” – totaal niet zitten. Marleen heeft haar handen vol aan haar gezin met vier irritante heren (drie zonen en een man), Babette wil naast haar tachtigurige werkweek graag een kind en Kiki deelt het bed met haar bruut van een baas. Kortom: druk-druk-druk.
Dit alles klinkt niet als een gelaagd drama. Dat is ook niet te verwachten van regisseur Johan Nijenhuis, die met Dochters zijn 22ste film aflevert. Het zijn nagenoeg allemaal lichtvoetige, romantische komedies met titels als Costa!, Verliefd op Ibiza en Rokjesdag. Absoluut hoogtepunt en tegelijk vreemde eend binnen zijn oeuvre is het schitterende De beentjes van Sint Hildegard.
Nijenhuis’ films krijgen steevast slechte recensies, maar scoren meestal goed in de bioscoop
Dochters is gewoon weer meer van hetzelfde: romantische lijntjes, met elkaar verbonden binnen een niet al te sterk scenario maar vlot verteld en gemonteerd. Vrolijke beelden (gefilmd in Alkmaar), veel flauwe, platvloerse grappen (gedoe met komkommers en condooms) een paar aardige grapjes (vieze woordenbingo met lettervermicelli tijdens de soepmaaltijd) en eigentijds gedoe (“Ik ga vanavond intuïtief koken met hulp van TikTok”). En natuurlijk is daar nog de onvermijdelijk suikerzoete, Nederlandstalige soundtrack.
Nijenhuis’ films krijgen steevast slechte recensies maar scoren meestal goed qua bezoekersaantallen. Al zijn werk afdoen als dom vermaak voor bij een kuub popcorn? Dat is te makkelijk. “De strijd van de held of heldin mag nooit tevergeefs zijn”, luidt het credo van Nijenhuis al twintig jaar.
En eigenlijk is dat een best wel lekker uitgangspunt voor een film, zeker omdat het in het echte leven lang niet altijd zo werkt. Spoiler: die marathon wordt gelopen, de liefde wordt gevonden, de familieband is sterker dan ooit tevoren. Daarmee geef ik geen verassingen weg. Onderuitgezakt ontspannen: niks mis mee, zo op z’n tijd.
Film: Dochters (2025), Nederland, 101 min. Regie: Johan Nijenhuis, met o.a. Anne-Mieke Ruyten, Sanne Vogel, Barbara Sloesen en Abbey Hoes.
