Op Sacramentsdag leidde paus Leo XIV een indrukwekkende processie door de straten van Rome. In zijn homilie riep hij op tot meer solidariteit en het delen van zowel geestelijke als materiële gaven. Duizenden gelovigen, onder wie veel kinderen, namen deel aan deze bijzondere viering.
Een processie met de eucharistie is volgens de paus een manier om Jezus te tonen aan “de harten van hen die geloven, zodat hun geloof wordt verdiept”, én aan “de harten van hen die niet geloven, zodat zij kunnen nadenken over de honger die in hen leeft en over het brood dat als enige die honger kan stillen”, zei hij in zijn homilie op 22 juni.
Paus Leo ging op die dag voor in een Mis in de vroege avond, op het plein voor de Sint-Jan van Lateranen, ter gelegenheid van het hoogfeest van het Heilig Lichaam en Bloed van Christus – beter bekend als Sacramentsdag. Na de viering sloot hij zich aan bij duizenden gelovigen – onder wie kinderen die onlangs hun eerste communie hadden gedaan – voor de processie naar de basiliek van Santa Maria Maggiore, ongeveer anderhalve kilometer verderop.
Onder een gouden baldakijn, gedragen door acht leden van de ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem, droeg de paus de monstrans met de geconsacreerde hostie. Ongeveer 45 minuten later, bij aankomst bij de Mariabasiliek, ging hij voor in de eucharistische zegen.
De evangelielezing van de Mis was het verslag van Lucas over Jezus die vijf broden en twee vissen vermenigvuldigt om duizenden mensen te voeden.
“Jezus beantwoordt de roep van de honger met het teken van delen”, zei de paus. “Hij slaat zijn ogen op, spreekt een zegen uit, breekt het brood en geeft te eten aan allen die aanwezig zijn.”
“De handelingen van de Heer zijn geen ingewikkelde magische rituelen”, vervolgde hij. “Ze tonen simpelweg zijn dankbaarheid aan de Vader, zijn kinderlijke gebed en de broederlijke verbondenheid, gedragen door de Heilige Geest.”
“Jezus vermenigvuldigt het brood en de vis door te delen wat beschikbaar is”, zei paus Leo. “Daardoor is er genoeg voor iedereen. Sterker nog: meer dan genoeg. Toen allen verzadigd waren, bleven er nog twaalf manden vol over.”
Volgens de paus spreekt dit evangelieverhaal tot de menselijke honger naar betekenis, naar God en naar eeuwig leven – verlangens die worden vervuld wanneer Jezus zichzelf geeft voor het heil van allen.
Door het sacrament door de straten te dragen, tonen wij Hem aan de ogen, het geweten en de harten van de mensen
Tegelijkertijd, zei hij, is het wonder ook een uiting van mededogen met de fysieke honger van de menigte. “Tegenwoordig lijden hele volkeren niet zozeer door hun eigen honger, maar door de hebzucht van anderen”, zei de paus. “Het contrast tussen de bittere armoede van velen en de rijkdom van enkelen is een teken van arrogante onverschilligheid, die leidt tot pijn en onrecht.”
“Juist in dit Jubeljaar”, vervolgde hij, “moet het voorbeeld van de Heer ons handelen en onze dienstbaarheid richting geven: we worden geroepen om ons brood te delen, hoop te vermenigvuldigen en de komst van Gods koninkrijk te verkondigen.”
De eucharistie, aldus de paus, is het onderpand dat Jezus niet alleen de lichamelijke honger stilt, maar ook redding schenkt van de dood. “Want zijn lichaam is het brood van het eeuwige leven.”
“Door zichzelf volledig te geven, levert de gekruisigde en verrezen Heer zich aan ons over. En dan beseffen wij dat wij gemaakt zijn om deel te hebben aan God”, zei hij. “Wanneer wij Jezus ontvangen, het levende en ware brood, leven wij voor Hem.”
De genade van de eucharistie vervult de diepste menselijke honger, aldus de paus. Hij citeerde de heilige Augustinus: “Christus is werkelijk ‘panis qui reficit, et non deficit; panis qui sumi potest, consumi non potest’ – brood dat herstelt en niet opraakt; brood dat gegeten kan worden, maar niet uitgeput raakt.”
Tijdens de Sacramentsprocessie, aldus de paus, getuigen alle deelnemers van hoe Jezus’ werkelijke aanwezigheid in de eucharistie hen verandert. Zij worden zijn lichaam, verenigd in de Kerk. “Samen, als herders en kudde, zullen wij ons voeden met het Allerheiligste Sacrament, Hem aanbidden en door de straten dragen. Daarmee tonen wij Hem aan de ogen, het geweten en de harten van de mensen.”
