In zijn kersttoespraak tot de Romeinse Curie borduurde paus Leo XIV voort op de stijl van paus Franciscus door de medewerkers wijze raad mee te geven voor het nieuwe jaar.
Waar eerdere pausen de jaarlijkse kerstbijeenkomst met de Curie gebruikten om terug te blikken op het voorbije jaar, zag paus Franciscus het juist als een mogelijkheid om de medewerkers wat wijze lessen mee te geven en soms ook de stevig de les te leren.
Zo begon hij in 2014 met een lijst van hun ondeugden en volgde hij die een jaar later op met een lijst van hun deugden. Tot schrik van de curieleden, die het niet gewend waren zo een spiegel voorgehouden te krijgen.
En paus Leo XIV leerde van zijn voorganger, zo bleek maandag. Want bij zijn eerste kersttoespraak tot de Romeinse Curie stond ook hij stil bij manieren waarop de medewerkers de missie van de Kerk beter kunnen uitvoeren.
Nadat hij stilstond bij de “profetische stem, pastorale stijl en rijke leergezag” van de afgelopen jaar overleden paus Franciscus, richtte Leo XIV zich op twee thema’s die zijn voorganger nauw aan het hart gingen: missionair zijn en streven naar eenheid.
De paus moedigde de curiemedewerkers aan om oprechte vriendschappen op te bouwen en te bidden voor bekering
Paus Leo XIV benadrukte dat het wezen van de Kerk missionair is, “naar buiten gericht”. Hij riep daarom de curiemedewerkers op om “meer missionair te zijn”, zodat zij de lokale Kerk en hun herders beter kunnen dienen.
Ook ging de paus uitgebreid om de “dringende” taak om binnen én buiten de Kerk te werken aan eenheid. Hij beaamde dat eenheid binnen de Kerk een uitdaging is, vanwege “krachten die uiteendrijven”. We kunnen geneigd zijn, zei de paus “om heen en weer te vliegen tussen twee extremen: eenheid zonder ruimte te laten voor verschillen, of het uitvergroten van verschillen zonder te zoeken naar eenheid”.
Hij waarschuwde dat dit kan leiden tot het vervallen in rigiditeit of ideologie, “met alle conflicten van dien”. De paus riep de curiemedewerkers ook op te waken voor “verbittering” die kan ontstaan als ze na vele jaren dienst merken dat sommige dynamieken in de Kerk moeilijk te veranderen zijn.
Hij moedigde medewerkers daarom aan om oprechte vriendschappen op te bouwen en te bidden voor bekering. Als gelovigen zo leven, zei hij, worden zij ook een teken voor “een wereld die verwond is door onmin, ruzie en conflict, een wereld waarin we ook een toename zien van agressie en boosheid”.
