Het is een traditie dat gelovigen in de Advent hun beeldje van het Kindje Jezus meenemen naar het Sint-Pietersplein om het daar door de paus te laten zegenen.
De zegening van de bambinelli, zoals de beeldjes in het Italiaans worden genoemd, werd dit jaar voor het eerst door paus Leo XIV gedaan op de vierde zondag van de Advent.
Hij merkte daarbij op dat er veel jongeren aanwezig waren op het plein en groette hen in het bijzonder. De aanwezige kinderen vroeg hij om bij de kerststal thuis “ook voor de intenties van de paus tot Jezus te bidden”.
En “laten we samen bidden dat alle kinderen van de wereld in vrede mogen leven,” zei hij vervolgens, waarna hij zijn zegen gaf.
Het is gebruikelijk dat de paus tijdens de advent een van zijn zondagse angelustoespraken aangrijpt om de bambinelli te zegenen. Hoewel deze zegening normaal gesproken plaatsvindt op de derde zondag van de advent, Gaudetezondag, vond die dit jaar dus plaats op de vierde en laatste zondag van de Advent.
In zijn toespraak voorafgaand aan de zegening stond paus Leo stil bij de heilige Jozef en bij de bijbeltekst waarin God in een droom zijn plan aan Jozef openbaart. God vraagt hem daarin niet om Maria in stilte te verstoten, maar om toch met haar te trouwen en Jezus als zijn eigen zoon op te voeden.
Toen God in de droom verscheen, stelde Jozef geen vragen en aarzelde hij niet, zei de paus. Maar hij liet met een sprong van geloof zijn laatste restje zekerheid achter zich en volgde hij Gods aanwijzingen.
“Vroomheid en naastenliefde, barmhartigheid en overgave: dit zijn de deugden van de man uit Nazareth die de liturgie van vandaag ons toont, opdat die ons mogen begeleiden in deze laatste dagen van de Advent, op weg naar Kerstmis.”
De paus benadrukte dat deze deugden belangrijk zijn voor alle gelovigen, omdat die leren Christus te zien in de mensen om hen heen en een teken van Gods aanwezigheid te zijn dat welkom en gastvrij is.
“In deze tijd van genade mogen we de gelegenheid niet voorbij laten gaan om deze deugden in praktijk te brengen: vergeven, bemoedigen, een beetje hoop geven aan degenen met wie we samenleven en die we ontmoeten.”
