Petrus en Paulus ontdekten allebei op hun manier de betekenis van echte christelijke vrijheid. Ook wij kunnen vandaag leren dat het met Gods hulp mogelijk is om in de ware vrijheid te blijven.
Vrijheid is aantrekkelijk. Niet ontelbaar veel opties maar innerlijke vrijheid waardoor de mens volledig zichzelf kan zijn in God. Vrijheid als deugd is weten wat écht goed voor je is en daarnaar handelen.
Zowel Petrus als Paulus waren geestelijk onvrij voordat zij ware vrijheid ontdekten. Petrus zonk in het water toen hij zijn blik meer richtte op de wind dan op Christus. Hij gebruikte zijn vrijheid niet om te vertrouwen op Jezus.
Later verloochende hij Jezus driemaal. Ook hier was hij niet werkelijk vrij maar geteisterd door angst. In de eerste lezing deze zondag horen we hoe Petrus fysiek onvrij was toen hij in de gevangenis belandde.
Ook Paulus was geestelijk onvrij. Paulus was een christenvervolger die aanwezig was bij de steniging van Stefanus.
Maar het beste komt de geestelijke onvrijheid naar voren in Romeinen 7,15: “Ik begrijp mijn eigen daden niet. Ik doe immers niet wat ik wil, maar wat ik verafschuw.” Paulus kent de ware vrijheid, maar het lukt hem niet deze te volgen.
Maar Jezus Christus, de reddende en bevrijdende God, herstelt onze slavernij en onvrijheid. Hij schenkt ons ware vrijheid van binnenuit omdat Hij ons telkens opnieuw op de juiste weg plaatst. Hij toont ons niet alleen de weg, dat deed de wet ook al, nee, Hij is de Weg!
Als wij een scheve schaats rijden, plaatst Christus ons in zijn liefde weer op het juiste pad. Hij helpt ons hopen.
Toen Paulus zich op de weg naar Damascus bevond, ontmoette hij de ware levende Weg: Jezus Christus. Als wij een scheve schaats rijden, plaatst Christus ons in zijn liefde weer op het juiste pad. Hij helpt ons hopen. Deze weg leidt naar de barmhartige Vader, die ons alles vergeeft als wij op Hem vertrouwen.
Vertrouwen is genade. We kunnen het van de Heer leren. In de ware vrijheid blijven is mogelijk met Gods hulp. Daarom komt Jezus ook de zinkende Petrus tegemoet als hij schreeuwt om hulp. Jezus komt ook Petrus te hulp als hij bitter huilt.
Zijn angst en verraad worden omgesmeed tot liefdesvuur, als hij later driemaal zijn liefde voor Jezus betuigt. Ook in de gevangenis wordt Petrus door een engel, mede door het vurige gebed van de Kerk, van de kettingen, de soldaten en wachters bevrijd.
De vrijheid moet nu gedeeld worden. Petrus en Paulus worden verkondigers van barmhartigheid omdat zij uit de slavernij naar Christus’ licht getrokken zijn. Die bevrijding is altijd actueel. In de ontmoeting met Christus die liefde is, maakt slavernij plaats voor vreugde in ware vrijheid.
De sleutels die de gesloten gevangenis van slavernij en zonde openen, zijn de sacramenten. Vooral in de biecht en de Eucharistie ontstaat groei in vrijheid. Laten we deze sleutels tot ware vrijheid niet onbenut laten.
