Schrijnende verhalen van verdriet, maar ook verhalen vol hoop. Dat is waar Eefje Bauwens en Ronnie Dankelman van Stichting MIVA mee in aanraking kwamen tijdens een reis door Zimbabwe. Die reis was bedoeld om op pad te gaan met veldwerkers en partnerorganisaties die samenwerken met MIVA om medische zorg te bieden aan kinderen met een beperking.
Geen middelen om je kind naar een ziekenhuis te vervoeren, geen medische hulp omdat de afstanden te groot zijn en weinig begrip uit de omgeving. Het is een harde realiteit waar veel Zimbabwaanse kinderen met een beperking en hun verzorgers mee moeten leren leven. Juist hierom wil stichting MIVA lokale hulpverleners in het land steunen, door hen van vervoers- en communicatiemiddelen te voorzien, om de hoognodige zorg en voorlichting te bieden.
“Onze kerstactie is bedoeld om geld te werven voor een terreinauto, speciale fietsen en telefoons”, vertelt Eefje Bauwens, communicatieadviseur bij MIVA. Samen met collega Ronnie Dankelman bezocht Bauwens Zimbabwe in augustus. De reis was bedoeld om kennis te maken met lokale partnerorganisaties die samenwerken met MIVA, zoals ziekenhuizen.
Ze liepen mee om van dichtbij te ervaren hoe deze partners in het veld medische zorg bieden aan kinderen met een beperking onder barre omstandigheden. De reis was een unieke gelegenheid om te inventariseren tegen welke uitdagingen zij dagelijks aanlopen in deze afgelegen gebieden. Vooral de kennismaking met de lokale veldwerkers maakte indruk op Bauwens en Dankelman.
“Het zijn mensen die naast hun baan op vrijwillige basis gezinnen bezoeken met kinderen in moeilijkheden”, vertelt Dankelman, fotograaf en databasemarketeer. “We hebben kennis gemaakt met Philip, een boer die als hulpverlener wekelijks urenlange voettochten maakt om vijf kinderen met een beperking te bezoeken.
Hij kijkt hoe het met het kind gaat en geeft verzorgers informatie en tips over de beste verzorging. Daarnaast biedt hij een luisterend oor en geeft hij fysiotherapie.” Bauwens: “In de landen waar wij hulp bieden, zoeken wij altijd samenwerking met lokale organisaties en hulpverleners, of met de lokale bevolking.
Zij spreken de taal, kennen de cultuur en staan midden in de lokale gemeenschap. Zo neemt Philip ook deel aan dorpsbijeenkomsten, waar hij informatie en voorlichting geeft over kinderen met een beperking. Dat ligt nogal gevoelig in Zimbabwe. Vaak wordt hun beperking gezien als een straf, waardoor zij en hun ouders gemarginaliseerd worden. Daarnaast verlaat zo’n 85 procent van de vaders hun vrouw en kinderen wanneer er sprake is van een handicap bij de geboorte. Dat maakt de situatie voor moeder en kind nog schrijnender en vreselijk eenzaam.”
Om veldwerkers als Philip te ondersteunen wil MIVA met het huidig kerstproject dertig fietsen en telefoons met zonne-opladers aanschaffen. Het gaat om speciale fietsen die bestand zijn tegen kuilen en zandwegen. “Voor ouders met een ziek kind is het bijna onmogelijk om een ziekenhuis te bereiken”, legt Bauwens uit.
“Het openbaar vervoer is beperkt aanwezig en ook nog eens enorm duur. Het zijn urenlange tochten waarbij ouders hun kind vaak kilometers moeten dragen. Daarom trekken mensen als Philip naar de dorpen om deze mensen te helpen. Dit doen zij nu te voet. Philip moet soms wel tien kilometer lopen. Met een fiets en een telefoon kan hij veel meer voor deze kinderen betekenen.”
Philip moet soms wel tien kilometer lopen. Met een fiets en een telefoon kan hij veel meer voor deze kinderen betekenen.
“Het motiveert veldwerkers heel erg als zij die fiets en die telefoon hebben”, vult Dankelman aan. “Gedeeltelijk omdat de gemeenschap hen dan ook serieuzer neemt. Dat ze ook zien: dit zijn echt professionals en mensen die zich inzetten.
Philip bezoekt de kinderen onder zijn hoede nu eens per maand. Met een fiets kan hij dat een keer per week doen. Dan zouden deze kinderen veel meer vooruitgang boeken. Maar ook heeft hij dan tijd om meer kinderen te bezoeken die ook hulp nodig hebben.”
Veldwerkers worden begeleid door zogenaamde facilitators die in dienst zijn bij ziekenhuizen en medisch geschoold zijn. Hierdoor kunnen zij veldwerkers trainen in medische vaardigheden, zoals het geven van fysiotherapie. “Ons kerstproject wil ook een terreinauto mogelijk maken voor deze facilitator”, zegt Dankelman. “Met zo’n auto kan de facilitator in medische noodgevallen of als er echt een expert nodig is naar deze kinderen toe. Zo hoeven zij niet met het openbaar vervoer.”
ChristoffelmuntMIVA bestaat in 2025 negentig jaar. Om dit te vieren, ontvangen mensen die de actie steunen met een bedrag van € 90 of meer een speciale munt van de heilige Christoffel, de beschermheilige van de reizigers. De munten zijn gezegend door bisschop Gerard de Korte van ’s-Hertogenbosch tijdens de jubileumviering van MIVA en zijn een aandenken aan de hulpverleners die op weg gaan. Donateurs ontvangen de munt binnen vijf weken na hun donatie . |
De reis in Zimbabwe maakte grote indruk op de twee MIVA-medewerkers. Ze kwamen in aanraking met schrijnende verhalen, zoals dat van William, die op zijn dertiende overleden is. Hij leed aan epilepsie en overleed aan complicaties, net voordat veldwerker Philip bij hem kon zijn. Met een fiets was hij er eerder geweest. Met een telefoon had Philip hulp kunnen inschakelen. En met een auto had William met spoed naar een ziekenhuis vervoerd kunnen worden. “Philip vertelde dit ons met tranen in zijn ogen”, vertelt Dankelman.
Maar ook het bezoek aan de tienjarige Kelly maakte indruk, vertelt Bauwens. Door een uit de hand gelopen infectie aan haar been, en doordat haar verzorger geen middelen had om naar een ziekenhuis te reizen, moest haar been uiteindelijk geamputeerd worden. “Kelly woont bij haar tante”, zegt Bauwens.
“Het is een arm gezin in een afgelegen dorp. De infectie werd uiteindelijk zo erg dat zelfs haar bot aangetast was. Drie weken voor ons bezoek werd haar been geamputeerd.” Dankelman: “Het was zo recent gebeurd dat je hun pijn nog kon voelen. Dit was heftig voor ons. Vooral als je bedenkt dat het voorkomen had kunnen worden als er eerder werd ingegrepen.”
Tijdens hun reis kwamen Bauwens en Dankelman ook in aanraking met verhalen van hoop. Zoals dat van Nakai, een meisje dat door een hersenbeschadiging niet kan lopen. Philip bezoekt het meisje een keer per maand. Bauwens en Dankelman bezochten het meisje en haar moeder samen met Philip.
“Wat mij zo raakte was de positiviteit en de liefde om haar heen”, zegt Bauwens. “Zowel van haar ouders als van Philip. Nakai is een vrolijk meisje en haar moeder is erg hoopvol. Haar moeder beschouwt haar als een geschenk van God en wil zo goed mogelijk voor haar zorgen.
De bezoeken van Philip helpen haar echt vooruit. Ze kan inmiddels weer naar school. Het feit dat ze daar geaccepteerd wordt, is te danken aan de voorlichting van onze veldwerkers bij dorpsbijeenkomsten en op scholen. De moeder straalde van trots toen ze ons dit vertelde.”
Dat is waar je het uiteindelijk voor doet: mensen hoop geven en vooruit helpen
Wat Bauwens en Dankelman ook bij zal blijven, is de vrijgevigheid waarmee veldwerkers als Philip zich voor een ander inzetten. “Je merkt dat velen van hen dit vanuit hun katholieke geloof doen, zoals Philip. Ze hebben zelf een vrij eenvoudig bestaan, maar toch geven ze wat ze kunnen aan anderen. Ze zetten zich belangeloos in voor een ander.”
De saamhorigheid van de veldwerkers zal Dankelman bijblijven. “Ze doen het echt samen. Ik heb het gevoel dat hun werk breed gedragen wordt en iedereen zijn steentje bijdraagt. Dat is waar je het uiteindelijk voor doet: mensen hoop geven en vooruit helpen. We hopen dat mensen vooral in de kerstperiode hieraan bij willen dragen door onze actie te steunen.”
“MIVA zamelt geld in voor zeer concrete projecten”, vult Bauwens aan. “Door het doneren van een concreet middel zoals een terreinauto, fietsen en telefoons kan zoveel bereikt worden. Met een fiets kan Philip bijvoorbeeld vijf keer zoveel huisbezoeken per maand afleggen. Het zijn kleine dingen waar je een enorm verschil mee kan maken.”
Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met Stichting MIVA. Maak medische zorg in Zimbabwe bereikbaar en help kinderen als Nakai om sneller vooruitgang te boeken. Doneer nu via: miva.nl/doneren-christoffel.
De vliegende paterMIVA maakt samen met hulpverleners over de hele wereld zorg en onderwijs bereikbaar voor de meest kwetsbaren. Talloze auto’s, boten, motoren, paard-en-wagens, telefoons, zonnepanelen en zelfs vliegtuigen en kamelen brengen al negentig jaar zorg en onderwijs binnen bereik voor de meest kwetsbare mensen. De hulpverleningsorganisatie werd in 1935 opgericht door pater Paul Schulte, een oud-vliegenier uit de Eerste Wereldoorlog. Hij vatte het idee op om moderne techniek in te zetten voor het missiewerk. Hij staat bekend als de vliegende pater, die hulp bracht in de verste uithoeken van de wereld. |
