Van Pasen tot Pinksteren trekt de Kerk door het mysterie van verrijzenis en vervulling. Een tijd om met het hart te schouwen wat woorden te boven gaat.
Wat een heerlijke tijd, die vijftig dagen van paasmorgen tot Pinksteren, van de nog dodelijk bedroefde Maria tot de overvloed van de Geest, van de opstanding des Heren tot de uitstorting van de Geest.
Laten we van theologische en exegetische beschouwing overgaan naar liefdevolle overweging. Laten we van pogingen om de paasmysteriën te analyseren met het verstand overgaan naar het schouwend beleven van de heilige gebeurtenissen met het hart.
We kunnen door de Heilige Deur de Sint-Pietersbasiliek binnengaan, ons bewegen van de Piëta van Michelangelo naar het goudgele Geestraam voorin. We kunnen, zoals de Kerk in de paastijd doet, uit de Openbaring van Jezus’ geliefde leerling Johannes lezen. Ja, we kunnen ons laten inspireren door de Heilige Geest en de heerlijkheid van het Lam Gods en de troon van de Allerhoogste aanschouwen.
Wat een heerlijke tijd, die zeven weken, om door te dringen in het mysterie van de heilige Drie-Ene God, die tenslotte op de zondag na Pinksteren feestelijk zal worden bezongen. Wat een geweldige tijd om over het trinitaire geheim te mijmeren, Gods lichtende liefde te ontvangen en binnen te gaan in het geopende hart van Jezus, waarin de eeuwige Vader leeft en waaruit de Heilige Geest overvloeit.
Op die spirituele reis vormt Hemelvaart een cruciaal kruispunt: Jezus, de opgestane Heer, verenigt zich met zijn hemelse Vader. En als Vader en Zoon elkaar treffen, springt Gods Geest op, vloeit Gods liefde over, en stort op Pinksteren de Geest zich uit over de leerlingen, over ons en over heel de wereld.
Wat een heerlijke tijd, die paastijd, om ook te gaan tot Maria. Al de paasmysteriën zijn immers vol van haar – terwijl Maria slechts tweemaal genoemd wordt. Te weinig voor sommigen, die Maria daarom buiten beschouwing laten, maar genoeg voor anderen die kijken naar de diepte.
 | Lees ookPaus: ‘Laten we leren van Maria’ |
Welke twee keren wordt Maria dan vermeld? Dat is ten eerste onder het kruis, wanneer Jezus zijn godverlatenheid uitschreeuwt vlak boven zijn huilende Moeder Maria. En voor de tweede keer wanneer de leerlingen, nog steeds verward, in de zaal van het laatste avondmaal bidden om Gods Geest, samen met Maria.
Waarlijk, Maria, moeder van onze gekruisigde, verrezen, ten hemel gestegen en Geest uitstortende Heer, is Moeder van de Kerk en onze Moeder. Laten wij met Maria al die paasgeheimen bewaren in ons hart (Lc. 2,19), opdat ook wij eenmaal volledig vervuld mogen worden van de heilige Drie-Ene God.
