Begin twintigste eeuw stond de paus heilige Pius X aan het hoofd van de Kerk. Een Frans katholiek tijdschrift van toen beschreef een gesprek van deze paus met een groep kardinalen. Hij vroeg ze wat het nodigste was in de Kerk om de maatschappij te redden van teloorgang.
“Katholieke scholen oprichten”, zei een. “Nee.” “Meer kerken”, zei een ander. “Ook niet.” “Sneller priesterkandidaten werven”, zei een derde. “Nee, nee”, antwoordde de paus. “Het belangrijkste is dat er in elke parochie een groep leken zijn die deugdzaam, wijs, vastberaden en zeer apostolisch zijn.”
Deze woorden werden meer dan een eeuw geleden uitgesproken, maar ik denk dat ze alleen maar relevanter zijn geworden met de tijd. Het is vanzelfsprekend dat we priesters nodig hebben in de Kerk – ik bid dat er veel meer mogen komen. Maar het is tenminste net zo belangrijk dat er veel leken zijn die zeer bewust zijn van hun roeping en verantwoordelijkheid in de Kerk.
Mannen en vrouwen, jong en oud, gehuwd en celibatair, advocaten, loodgieters, accountants en studenten… Allerlei mensen die zich geroepen weten tot een leven als apostel, die streven naar een godsvruchtig leven en die de blijde boodschap proberen te verkondigen in hun eigen omgeving.
Leken zijn niet geroepen tot een tweederangs leven in de Kerk. Ze hebben een wezenlijke en unieke missie die geen priester of religieus kan vervullen. Juist doordat ze een normaal leven hebben zoals alle andere mensen in de maatschappij, kunnen zij op een unieke manier het licht van Christus laten schijnen op de plekken waar de mensen zijn: op school, op kantoor, in de zitkamer, bij de tennisclub en in de kroeg.
En dit is geen bijzaak, maar juist van wezenlijk belang, want de meeste mensen in ons kikkerlandje komen nooit een kerk binnen, behalve misschien een keer voor een uitvoering van de Matthäus-Passion. Wellicht dat jij de enige katholiek bent die mensen in jouw omgeving kennen. Kun je je voorstellen welke impact jij kunt hebben als de Heilige Geest door jou kan handelen in de zielen van die mensen?
Ik deel graag een paar suggesties die mij helpen om te evangeliseren in het alledaagse leven.
Ten eerste, practice what you preach. Mensen horen vooral aan jouw voorbeeld te zien dat je katholiek bent. Dat betekent niet dat je als katholiek perfect moet zijn om goed te evangeliseren, maar wel dat je er echt naar streeft een goed mens te zijn die bijvoorbeeld hard werkt, vriendelijk is, sorry zegt als hij iets verkeerds doet, niet roddelt en zich dienstbaar opstelt.
Ten tweede, je hoeft niet te koop te lopen met je katholieke geloof, maar je kunt er wel op een natuurlijke manier over delen. Bij de lunch op kantoor deed ik altijd discreet een kruisteken aan het begin van de maaltijd. Mensen merken dat natuurlijk op en stellen vragen omdat ze oprechte belangstelling hebben.
Als iemand vloekt, dan vraag ik die persoon onder vier ogen of hij dat niet wil doen in mijn aanwezigheid. Als er op maandag gevraagd wordt hoe m’n weekend was, dan vertel ik over de zondagsmis. En als iemand die ik persoonlijk ken door een moeilijke periode in zijn leven gaat, dan zeg ik hem dat ik voor hem bid (en dat doe ik vervolgens ook).
De laatste suggestie is dat je geduldig en vastberaden moet zijn. De meeste mensen hebben tijd en vertrouwen nodig om zich ontvankelijk en kwetsbaar op te stellen voor God. Als je dag in, dag uit voor ze klaar staat en voor ze bidt, dan is de kans groot dat de Heilige Geest langzamerhand in die persoon kan werken en dat hij Gods aanwezigheid steeds sterker kan ervaren.
dat elke katholieke leek in Nederland op zo’n manier samenwerkt met de Heilige Geest dat hij gedurende heel zijn leven drie mensen helpt om het katholieke geloof te ontdekken. Dan zou Nederland over een paar generaties weer een christelijk land zijn.
Paul Graas is expert in karaktervorming en begeleidt jongeren bij het ontwikkelen van een persoonlijke relatie met Jezus. Hij schrijft maandelijks een column voor KN Jong.
