fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Christelijke politici moet je beoordelen op hun daden

KN Redactie 3 april 2015
image

Dat constateert Nederlands Dagblad op grond van de verkiezingsuitslagen in plaatsen als Bunschoten, Barneveld, Aalburg, Katwijk en Staphorst. De tijd dat de vanouds christelijke partij op nestgeurstemmers kon bouwen lijkt daarmee voorgoed voorbij.

Rond het CDA is onder gelovigen altijd de discussie geweest of je er vanwege zijn ethische standpunten als christen nu juist wel of juist niet op moest stemmen. Het CDA moest groot en sterk blijven heette het jarenlang. Stemmen op 'klein christelijk' golden als verloren. De Beweging Christelijke Koers CDA suggereerde dat er binnen de partij hard werd gewerkt aan een meer christelijke koers, maar het partijbestuur negeerde haar en wees door haar voorgedragen kandidaten steevast af waar zelfs niet-christenen op de lijst werden geplaatst.

Desondanks bleven heel wat nestgeurstemmers binnen boord. Toen de Roermondse hulpbisschop Everard de Jong in 2006 er in Vrij Nederland op wees dat de ChristenUnie volgens Stemwijzer en Kieskompas de christelijke waarden beter vertegenwoordigde dan het CDA moest hij dat van zijn collega-bisschoppen als impliciet stemadvies publiek terugnemen: te veel CDA'ers binnen de kerkelijke gremia.

Toch kwam het in de zomer van 2012 niet als een verrassing toen CDA-coryfee Ben Bot twee maanden voor de verkiezingen verklaarde dat de partij niet aan de 'C' gebakken zat. De partij was al veel langer aan het voorsorteren op de geseculariseerde samenleving, waarin 'christelijk' steeds meer voor oubollig of erger staat.

Daarom verbaast het niet dat het CDA zelfs steun verliest in de Biblebelt, waar de partij vorige week fors inleverde ten gunste van CU en SGP. Die partijen hebben handig munt weten te slaan uit hun samenwerking met het kabinet Rutte waar het CDA langs de kant bleef staan.

Ongetwijfeld zal mede een rol hebben gespeeld dat de CDA-Eerste Kamerfractie onlangs de opheffing van de enkele feitconstructie heeft gesteund. Daardoor wordt het voor christelijke scholen heel moeilijk, zo niet onmogelijk, om samenwonende of 'gehuwde' homoseksuele leerkrachten te weren of om die reden te ontslaan.

Evenmin zal het niet iedereen ontgaan zijn dat de CDA-Europarlementariërs recent de abortusparagraaf van het omstreden Tarabella-rapport hebben gesteund dat abortus als vrouwenrecht erkent. Een en ander zal niet onberekend zijn gebeurd.

Net zoals het in het kerkelijk landschap een kwestie is van hergroeperen en kijken wat je vitaal overeind kunt houden geldt dat voor de christelijke politiek. En óók voor christelijke politici geldt dat je ze niet moet beoordelen op hun woorden, maar op hun daden.