fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

De verschrikkelijke Janmaat

KN Redactie 15 oktober 2015
image

 Niemöller presenteerde vorige week zijn boek over Hans Janmaat (1934-2002), de verafschuwde leider van de Centrumpartij, later van de Centrum-Democraten. Wie denkt dat Niemöller, die op zijn website De Nieuwe Realist de ‘omvolking’ van Europa aan de kaak stelt, een rehabilitatie heeft willen schrijven, komt bedrogen uit. Wel is het een goed geschreven journalistieke kroniek hoe Nederland in de jaren tachtig en negentig met het fenomeen Janmaat, respectievelijk immigratie-kritiek, omging: extreem onverdraagzaam.

Veelvuldig vervolgde man

Welbeschouwd was Janmaat een veelvuldig vervolgde man: door de politiek, door de pers, door Justitie en door ‘antifascisten’, die van politie en justitie vaak vrij spel kregen, zelfs als ze gewelddadig waren. Nog altijd is het schokkend de details te vernemen van de linkse brandbomaanslag in 1984 op een partijbijeenkomst in Kedichem, waarbij Janmaats vrouw Wil Schuurman een been verloor. Ook met de eigenaar van het familiehotel liep het slecht af. Het lijkt wel of de rechtsstaat niet meer bestond, of zich tegen je keerde als je contact had met Janmaat, ook al was dat slechts dienstverlenend. Zelfs de rechter zou in strijd met de waarheid van een “rookbom” spreken, terwijl het om zelfgemaakte fosforgranaten lijkt te zijn gegaan.

Ruzies en conflicten

Niemöller maakt intussen Janmaat niet mooier dan hij was: een van ambities verwrongen persoonlijkheid, die zichzelf in de weg zat, maar ook voor de duvel niet bang was. Zijn politieke pad was bestrooid met ruzies en conflicten. Van de vrouwen kon hij niet afblijven. Maar ook was hij iemand die steeds maar weer extreem onbillijk behandeld werd en ten onrechte in de nazi-hoek geduwd. Zelfs Elsevier, dat nu zich graag profileert als immigratie-redelijk, zette Janmaat met een vals interview in de antisemitische hoek. Menig journalist zoals Theodoor Holman, inmiddels immigratie-kritischer geworden, zal met schaamrood teruglezen wat hij ooit over Janmaat meende te moeten schrijven. In het laatste hoofdstuk komt Janmaats weduwe Schuurman aan het woord: straatarm, maar vergevingsgezind jegens wie haar zo hebben mishandeld. Ze is katholiek geworden en weet onder meer te melden dat Fortuyn op de vooravond van zijn dood is gaan biechten.

Van dit boek word je niet trots op je land, maar het moest wel een keer geschreven worden.

Joost Niemöller, De verschrikkelijke Janmaat. Nederland en de Centrumpartij. Met een voorwoord van Meindert Fennema. Uitg. Van Praag, 424 pp., pb., € 19,95, ISBN 9789049024208.