fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Boychoir

KN Redactie 17 april 2015
image

De rebelse Stet weet niks van muziek en kan geen noot lezen. Met zijn vader heeft hij geen contact. Hij verzorgt zo goed en kwaad als het gaat zijn moeder, die alcoholiste is. Het is een leerkracht op zijn school die de bijzondere stem van Stet opmerkt, maar aanvankelijk wil hij niks van zingen weten en hij rent weg wanneer Carvelle naar hem komt luisteren. Wanneer zijn moeder verongelukt, wordt zijn vader op zijn verantwoordelijkheden aangesproken. Maar die heeft een nieuw gezin opgebouwd en zijn ‘geheim’ moet onder tafel blijven. Daarom schrijft hij een dikke cheque uit, waarmee hij Stet als het ware ‘inkoopt’ bij de gerenommeerde kooropleiding.

Wat volgt, laat zich raden bij een formulefilm als Boychoir. Na veel weerstand wordt Stet gegrepen door de muziek en hij ontpopt zich uiteindelijk tot de stersolist van het koor. Toch zou het de film tekort doen om het hierbij te laten. Wie goed kijkt, ziet meer. Het verlangen van Stet bijvoorbeeld, om bij een gezin te horen. Aarzelend belt hij vanuit het internaat naar het huis waar zijn vader met zijn vrouw en twee dochters woont. Iets zeggen durft hij niet, maar de boodschap is duidelijk. Ook wanneer hij in de kerstvakantie alleen op school achterblijft, is zijn verlangen naar warmte en geborgenheid groot.

Carvelle wordt gaandeweg een vaderfiguur voor Stet, maar de dirigent worstelt tegelijkertijd met zijn eigen gevoelens. Hij wil geen band opbouwen met de jonge zangers, want wanneer ze de baard in de keel krijgen, vertrekken ze weer. Wel probeert hij ze een levensles mee te geven: “Benut altijd het talent dat je hebt gekregen, zelfs als dit tijdelijk is.”

Bovenal is daar de kracht van de muziek. De jongens zijn niet allemaal de grootste acteertalenten, maar wel echte zangers. De manier waarop ze ‘Pie Jesu’ uit het Requiem van Fauré en het ‘Hallelujah’ uit de Messiah van Händel vertolken, geeft onherroepelijk kippenvel. (Hettie van der Ven)

Film: Boychoir (2014), Verenigde Staten, 103 min. Regie: François Girard, met o.a. Dustin Hoffman en Garett Wareing.

KN Kijkwijzer
Vanaf 9 jaar / geweld