<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Het door God gewijde huwelijk

KN Redactie 1 mei 2015
image

Beste broeders en zusters, goedendag!

In onze overdenking betreffende het oorspronkelijke plan van God met het mensenpaar – man en vrouw – gaat het nu, na de bespreking van de twee verhalen van het Boek Genesis, weer rechtstreeks over Jezus.

De bruiloft van Kana
De evangelist Johannes vertelt aan het begin van zijn evangelie het verhaal van de bruiloft van Kana, waar ook de Maagd Maria en Jezus aanwezig waren, samen met de eerste apostelen (vgl. Joh. 2,1 – 11). Jezus nam niet alleen deel aan die bruiloft, maar hij ‘redde het feest’ met het wonder van de wijn! Dus het eerste van zijn wonderbare tekenen, waarmee hij zijn glorie openbaart, verrichtte Hij in de context van een bruiloft; het was een groot gebaar van sympathie voor dat ontluikende gezin, daartoe uitgenodigd door de moederlijke zorg van Maria.

Het gezin, het meesterwerk
Dat herinnert ons aan het boek Genesis, als God het werk van zijn schepping beëindigt met zijn meesterwerk; de schepping van man en vrouw. En in dit verhaal, in Kana, begint Jezus zijn serie wonderen met dit meesterwerk, op een bruiloft, een huwelijksfeest: een man en een vrouw. Zo leert Jezus ons dat het gezin het meesterwerk van de samenleving is: man en vrouw die elkaar liefhebben! Dat is het meesterwerk! Sinds de tijd van de bruiloft van Kana is er zoveel veranderd, maar dat ‘teken’ van Jezus bevat een boodschap die nog altijd geldt.

Trouwen
Tegenwoordig lijkt het niet gemakkelijk om over het huwelijk te spreken als over een feest dat zich mettertijd vernieuwt, met de verschillende levensfasen van de echtgenoten. Het is een feit dat er steeds minder mensen zijn die trouwen; dat is een gegeven: jongeren willen niet trouwen. In veel landen stijgt daarentegen het aantal scheidingen, terwijl het aantal kinderen daalt. Omdat het moeilijk is om samen te blijven – als paar, of als gezin – worden de banden met een steeds grotere frequentie en snelheid verbroken, maar het zijn de kinderen die daarvan het eerst de gevolgen dragen.

De eerste slachtoffers
Laten we er toch aan denken dat de eerste slachtoffers, de belangrijkste slachtoffers, de slachtoffers die het meest onder een scheiding leiden, de kinderen zijn. Als je sinds je een klein kind was, hebt ervaren dat het huwelijk een verbintenis is ‘voor een bepaalde tijd’, zal het dat onbewust voor jou ook zijn. Inderdaad, veel jongeren zijn ertoe geneigd helemaal af te zien van het hele plan van een onherroepelijke verbintenis en van een duurzaam gezin. Ik denk dat we heel serieus erover moeten nadenken, waarom zoveel jongeren ‘er niets voor voelen’ om te trouwen. Er is die cultuur van het provisorische… alles is voorlopig, het lijkt wel of niets meer definitief is.

Waarom trouwen jongeren niet?
Het feit dat jongeren niet meer willen trouwen is een van de zorgwekkende ontwikkelingen van tegenwoordig: waarom trouwen de jongeren niet? Waarom geven zij er de voorkeur aan om samen te leven, en vaak ook nog ‘met een beperkte verantwoordelijkheid’? Waarom hebben zovelen – ook onder gedoopten – zo weinig vertrouwen in het huwelijk en het gezin? Het is belangrijk om te proberen dit te begrijpen, als wij willen dat de jongeren de juiste weg vinden om te volgen. Waarom hebben zij geen vertrouwen in het gezin?

Machogedrag
De problemen zijn niet alleen economisch, zelfs al kunnen deze werkelijk zeer ernstig zijn. Velen beweren dat de verandering die de laatste decennia is opgetreden, veroorzaakt is door de vrouwenemancipatie. Maar dat argument klopt niet, dat is een vals argument, dat is niet waar! Dat zeggen is een vorm van machogedrag waarbij de vrouw altijd wordt gedomineerd. Dan slaan we het slechte figuur dat ook Adam sloeg toen God tegen hem zei: “Waarom heb je van de vrucht van de boom gegeten?” en Adam antwoordde: “De vrouw heeft hem mij gegeven.” Dan ligt de schuld dus bij de vrouw. Arme vrouw! Wij moeten de vrouwen verdedigen!

Angst om te mislukken
In werkelijkheid willen praktisch alle mannen en vrouwen een stabiele affectieve relatie hebben, een solide huwelijk en een gelukkig gezin. Het gezin staat aan de top van de lijsten met zaken waarover de jeugd tevreden is; maar uit angst om fouten te maken, willen velen er zelfs niet aan denken; en hoewel zij christen zijn, denken zij er niet aan het huwelijk als sacrament te ontvangen, het enige en onherhaalbare teken van de verbintenis, dat een geloofsgetuigenis wordt. Misschien is juist die angst om te mislukken het grootste obstakel om het woord van Christus te ontvangen, die zijn genade belooft aan de huwelijksvereniging en aan het gezin.

De bron van vrede
Het meest overtuigende getuigenis van de zegen die het christelijke huwelijk is, is het goede leven van christelijke echtgenoten en van het christelijke gezin. Er is geen betere manier om de schoonheid van het sacrament te omschrijven! Het door God gewijde huwelijk om die verbintenis tussen man en vrouw te beschermen, die God heeft gezegend sinds de schepping van de wereld; het is de bron van vrede en het goede voor het hele huwelijks- en gezinsleven.

Grote waardigheid
Bijvoorbeeld, in de eerste eeuwen van het christendom, heeft de grote waardigheid van de band tussen man en vrouw een misbruik, dat destijds als heel normaal werd beschouwd, overwonnen, namelijk het recht van de man om zijn vrouw te verstoten, soms om zeer pretentieuze en vernederende redenen. Het evangelie van het gezin, het evangelie dat juist dat sacrament verkondigt, heeft het gewonnen van dat gebruik van verstoting.

Sociale waardigheid
Het christelijke zaadje van de radicale gelijkheid tussen man en vrouw moet tegenwoordig weer nieuwe vruchten dragen. Het getuigenis van de sociale waardigheid van het huwelijk zal juist daarmee overtuigen, met een getuigenis dat aantrekkelijk is, het getuigenis van de wederkerigheid tussen man en vrouw, van hun complementariteit.

Puur schandaal!
Daarom moeten wij als christenen veeleisender worden wat dat betreft. Bijvoorbeeld: vastbesloten het recht ondersteunen op gelijk loon bij gelijk werk; want waarom wordt het als vanzelfsprekend beschouwd dat vrouwen minder verdienen dan mannen? Nee! Zij hebben dezelfde rechten. Dit verschil is een puur schandaal! Tegelijkertijd, het moederschap van de vrouw en het vaderschap van de man altijd als een rijkdom erkennen, is een weldaad voor de kinderen. Op gelijke wijze is de deugd van gastvrijheid van de gezinnen tegenwoordig van cruciaal belang, speciaal in situaties van armoede, verval en van geweld binnen het gezin.

Teken van de liefde van God
Beste broeders en zusters, laten wij niet bang zijn om Christus uit te nodigen op de bruiloft, hem uit te nodigen in ons huis, opdat hij met ons verblijft en het gezin beschermt. En laten we niet bang zijn ook zijn Moeder Maria daarbij uit te nodigen! Christenen worden, als zij huwen ‘in de Heer’, omgevormd tot een werkzaam teken van de liefde van God. Christenen trouwen niet alleen voor zichzelf: zij huwen in de Heer ten gunste van de hele gemeenschap, de gehele samenleving.

Over die prachtige roeping van het christelijke huwelijk ga ik het ook in de volgende catechese hebben.