<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Liefde voor het gezin, erezaak voor de Kerk!

KN Redactie 22 oktober 2015
image

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

In de vorige meditatie hebben we nagedacht over de belangrijke beloften die de ouders doen aan hun kinderen, vanaf het moment dat er aan hen is gedacht in liefde en dat zij in de baarmoeder zijn verwekt.

Belofte van liefde en trouw

Wij kunnen daaraan toevoegen dat, als je het goed bekijkt, de totale gezinsrealiteit is gebaseerd op de belofte – denk daar maar eens goed over na: de identiteit van het gezin is gebaseerd op de belofte – ja, ik kan zeggen dat het gezin leeft van de belofte van liefde en trouw die man en vrouw elkaar doen. En die belofte houdt in de inzet om de kinderen te ontvangen en op te voeden; maar zij uit zich ook in de zorg voor oudere ouders, in de bescherming en zorg voor de zwakste leden van het gezin, in de hulp aan elkaar in de omstandigheden van het leven om de eigen kwaliteiten te ontwikkelen en de eigen grenzen te accepteren.

De hele mensheid

En de huwelijksbelofte breidt zich verder uit tot het delen van de vreugden en het verdriet van alle vaders, moeders en kinderen, in een liefdevolle openheid voor alles dat gepaard gaat met het menselijk samenleven en het algemeen welzijn. Een gezin dat zich opsluit in zichzelf is als een tegenstelling, een belediging van de belofte waaruit het is ontstaan en die het laat leven. Vergeet nooit dat de identiteit van het gezin altijd een belofte is die zich uitstrekt tot de hele familie en tot de hele mensheid.

Misverstaan recht

In onze tijd lijkt aan de trouw aan de belofte van het gezinsleven niet meer zoveel waarde te worden gehecht. Enerzijds is dat wegens een misverstaan recht op het zoeken naar eigen bevrediging, koste wat kost en in welke relatie dan ook, dat als een absoluut beginsel van de vrijheid wordt verheerlijkt. Anderzijds omdat er voor de banden van het leven in een relatie en voor de inzet voor het algemeen welzijn uitsluitend wordt afgegaan op de beperkingen die door de wet worden opgelegd.

Kracht en schoonheid

Maar in werkelijkheid wil niemand geliefd worden alleen om zijn bezittingen of uit plicht. De liefde, net als de vriendschap, dankt zijn kracht en schoonheid juist aan dit feit: dat hij een eenheid tot stand brengt zonder de vrijheid in te perken. De liefde is vrij, de belofte van het gezin is vrij, en dat maakt het zo mooi. Zonder vrijheid geen vriendschap, zonder vrijheid geen liefde, zonder vrijheid geen huwelijk.

Vrijheid en trouw

Dus vrijheid en trouw zijn geen tegengestelden van elkaar, integendeel, zij ondersteunen elkaar in alle omstandigheden van het leven zowel in persoonlijke als sociale betrekkingen. Laten we maar eens denken aan alle schade die wordt berokkend op het terrein van de communicatie in de wereld, door de inflatie van niet gehouden beloften, op allerlei terreinen, en door de toegeeflijkheid ten aanzien van de ontrouw aan het gegeven woord en aan de op zich genomen taken!

Vrijwillige gehoorzaamheid

Ja, beste broeders en zusters, trouw is een belofte tot verbintenis die zich zelf vervult, groeiend in de vrijwillige gehoorzaamheid aan het gegeven woord. Trouw is een vertrouwen dat werkelijk gedeeld ‘wil’ worden, een hoop die samen ‘wil’ worden gecultiveerd. En, sprekend over trouw, komt er iets in me op dat onze oudere mensen, onze grootouders vertellen: ‘Vroeger, als er een akkoord werd gesloten, dan was een handdruk voldoende, want men was trouw aan zijn belofte.’ En ook dit fenomeen, hoewel een sociale aangelegenheid, heeft zijn oorsprong in het gezin, in de handdruk van de man en de vrouw om gezamenlijk op te trekken, een heel leven lang.

Kracht van de trouw

De trouw aan de beloften is een waar meesterwerk van de mensheid! Als we kijken naar de gedurfde schoonheid ervan, zijn we bang, maar als we haar dappere vasthoudendheid niet waarderen, zijn we verloren. Geen enkele liefdesbetrekking, of het nu vriendschap is of welke andere vorm van liefde, geen enkel geluk van het algemeen welzijn – kan ons verlangen en onze hoop bevredigen, als dit wonder van de ziel niet in ons woont. En ik zeg “wonder”, omdat de kracht en de overtuiging van de trouw, ondanks alles, ons altijd zullen blijven verrukken en verbazen.

Gekocht noch verkocht

De trouw aan het gegeven woord, de trouw aan de belofte kunnen niet worden gekocht noch verkocht. Zij kunnen niet met geweld worden afgedwongen, maar zij kunnen ook niet worden beschermd zonder opoffering.

Het gezin

Er is geen school die de waarheid van de liefde kan leren, als het gezin het niet doet. Er is geen wet die de schoonheid en het erfgoed van de schat die de menselijke waardigheid is, kan opleggen, als de persoonlijke band tussen liefde en nakomelingschap die niet in ons vlees prent.

Liefdestrouw hersteld

Broeders en zusters, het is noodzakelijk dat de liefdestrouw in de samenleving wordt hersteld! Het is noodzakelijk dat het dagelijkse wonder van miljoenen mannen en vrouwen die hun gezinsbasis, waarvan elke samenleving leeft, opnieuw tot leven wekken, zonder overigens in staat te zijn dit op enige wijze te garanderen, aan de duisternis wordt onttrokken. En het is niet toevallig dat dit beginsel van trouw aan de belofte van liefde en nageslacht in de schepping van God is geschreven als een eeuwige zegening, waaraan de hele wereld is toevertrouwd.

Een zegening

Als Sint-Paulus kan zeggen dat in de gezinsband op mysterieuze wijze een beslissende waarheid wordt geopenbaard over de band tussen de Heer en zijn Kerk, betekent dat dat de Kerk zelf hierin een zegening vindt om voor te zorgen en om altijd weer van te leren, nog alvorens haar te onderwijzen.

Een erezaak voor de Kerk!

Onze trouw aan de belofte is dus altijd toevertrouwd aan de genade en aan de barmhartigheid van God. De liefde voor het menselijke gezin, in goed en in slechte dagen, is een erezaak voor de Kerk! Moge God ons geven dat wij deze belofte waardig te zijn.

Bidden voor de synodevaders

En laten we ook bidden voor de synodevaders: De Heer zegene hun werk, uitgevoerd met creatieve trouw, in de zekerheid dat Hij als eerste, de Heer – Hij als eerste – trouw is aan zijn beloften. Dank u.

Lees hier de eerdere catecheses van paus Franciscus over het gezin.