fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Niet gegrond

KN Redactie 6 augustus 2015
image

Enerzijds dient het rechtsprincipe te worden geëerbiedigd dat iemand onschuldig is tot het tegendeel is bewezen.
In dat geval had de Kerk zichzelf miljoenen kunnen uitsparen omdat aan datzelfde rechtsprincipe ook verjaring en onomstotelijk bewijs zijn verbonden.

Juist omdat het overgrote deel van het seksueel misbruik zich in de jaren vijftig en zestig heeft afgespeeld, is bewust afgezien van de verjaringstermijn, maar daarmee ook van een onomstotelijke bewijslast.

Wat blijft wringen is dat aangeklaagden, van wie verreweg de meesten zijn overleden, zich vrijwel onmogelijk kunnen verdedigen. De afstand in tijd is dermate groot dat niet uitgesloten kan worden dat slachtoffers van misbruik zich in de dader vergissen. Of zoals een van de advocaten van een aangeklaagde de Klachtencommissie verweet via een achterdeurtje de normale rechtsgang te willen omzeilen.

Die Klachtencommissie beoordeelt of een verhaal aannemelijk is en of dat door derden wordt gesteund, het zogeheten steunbewijs.
Wanneer dat laatste ontbreekt, kan de commissie een klacht wel geloofwaardig vinden, maar bij gebrek aan steunbewijs niet gegrond verklaren. Er zijn gevallen, zoals bijvoorbeeld in de zaak tegen oud-bisschop Jo Gijsen (1932-2013) waarbij later alsnog een gegrondverklaring is gegeven omdat zich nieuw bewijs aandiende.

Intussen zijn er rond 250 ongegrondverklaringen afgegeven, ofschoon commissievoorzitter Wiel Stevens, zelf oud-rechter, meent dat het misbruik in veel gevallen wel degelijk heeft plaatsgevonden.

Onacceptabel, vond de Tweede Kamer. De bisschoppen, religieuze oversten en slachtofferorganisaties proberen nu tot een regeling te komen zodat deze slachtoffers niet in de kou blijven staan.

Wat nu te denken van de zeer ernstige beschuldigingen aan het adres van de Bossche oud-bisschop Jan Bluyssen? Die zou in de jaren vijftig gedurende twee jaar een leerling 43 keer hebben verkracht, aldus het slachtoffer.

Hoewel het steunbewijs ontbreekt, hij is de enige die tot nu toe over de oud-bisschop van Den Bosch heeft geklaagd, beschikt de man over een brief die van Bluyssen zou zijn en die het misbruik impliciet lijkt te bevestigen. De authenticiteit ervan is niet te bewijzen en wordt door sommigen in twijfel getrokken.

Inmiddels is gebleken dat de Klachtencommissie niet uitsluit dat de man seksueel is misbruikt, maar dat hij onvoldoende aannemelijk heeft weten te maken dat Bluyssen de dader is. Wel meent de commissie dat de man “authentiek en oprecht” over is gekomen.

Dat is door bisschop Anton Hurkmans, die bij het gesprek met het slachtoffer aanwezig was, ook gezegd. Hij heeft het slachtoffer nader gesprek aangeboden en wil hem niet laten zitten omdat het procedureel nu even over en uit is. Tenzij zich via de website van slachtofferkoepel Klokk alsnog slachtoffers van Bluyssen of andere getuigen zouden melden. Die oproep, geplaatst op 6 maart 2014, heeft tot de uitspraak van november vorig jaar niets opgeleverd.

Dat Hurkmans zijn voorganger zou hebben laten vallen door hem serieus als slachtoffer te beschouwen, zoals het Brabants Dagblad stelt, is flauw. Ook de bewering dat het slachtoffer een ton zou eisen om zijn hypotheek af te lossen. Dat laatste is een aantijging die woensdag door journalist Ton Tacken van Brabants Dagblad is gedaan. 100.000 euro is de maximale vergoeding die de compensatiecommissie voor de ernstigste gevallen kan toekennen. Als 43 verkrachtingen niet als zodanig kunnen worden aangemerkt, wat dan wel?

Blijft tot slot de vraag of je iemands goede naam zo ‘door het slijk’ mag halen. Op de eerste plaats is gemeld dat de bisschop beschuldigd is en dat die beschuldiging niet gegrond is verklaard.

Maar daarnaast blijkt inzake seksueel misbruik publiciteit voor slachtoffers een sleutelmoment: dat bleek in 2002 in de VS, in 2010 in Duitsland, Nederland en België en niet minder rond voormalige en lange tijd onaantastbare tv-sterren als Jimmy Savile en Bill Cosby.