fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Geef Palestina bijbelse grenzen

KN Redactie 10 september 2015
image

Albert Einstein zei ooit dat de beste oplossing voor het Palestijnse vraagstuk was dat Joden en Palestijnen onder één dak zouden worden gehuisvest. Hoewel hij vermoedelijk gelijk had wanneer eenstemmigheid zou bestaan onder diverse lidstaten van het Midden-Oosten, werd Resolutie 181 (II) van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN), over oprichting van een aparte Joodse staat en een aparte Palestijnse staat, aangenomen met meer dan twee derde meerderheid van het totaal van de voor- en tegenstemmers.

De mening van minderheden

Bijna zeventig jaar later blijkt onvoldoende rekening te zijn gehouden met de mening van minderheden. Tijdens de meest recente juli-oorlog in en bij de Gazastrook richtte de Palestijnse Autoriteit een hartenkreet tot de wereldgemeenschap om tot een effectieve oplossing te komen van de problematiek in het Midden-Oosten en het Palestijnse vraagstuk.

Dries van Agt

Het Midden-Oosten wordt geteisterd door oorlogen en terroristische aanslagen. In deze regio liggen militaire bestedingen naar verhouding 10% hoger dan die van de volgende wereldkoplopers, de Russische Federatie en de Verenigde Staten. Feitelijk en juridisch gezien is Een schreeuw om recht, De tragedie van het Palestijnse volk van Dries van Agt (2009) een voortreffelijk boek over het Palestijnse vraagstuk. De geografische feiten echter betreffen louter de vorige eeuw. Voorts ontbreekt enige verwijzing naar een ‘psychiatrie van landen’. Dit is jammer omdat het leidt tot minder begrip voor en compassie met de hachelijke positie van de Joden in Israël

VN-verdelingsplan van 1947

De grenzen van Palestina die in 1948 werden getrokken door de VN bij de creatie van de staat Israël waren gebaseerd op het mandaat van Groot-Brittannië over Palestina van 1923-1948. Zij omvatten ruwweg het huidige Israël en de Palestijnse Gebieden. Volgens het VN-verdelingsplan van 1947 was 40% van Palestina bestemd voor de Palestijnen. Het betrof een aaneengesloten gebied.

Hamas en Fatah/Palestijnse Autoriteit

David Ben-Goerion riep in 1948 de staat Israël eenzijdig uit. Israël wordt momenteel erkend door 80% van alle landen in de wereld. Onder invloed van diverse oorlogen tegen Israël schrompelde het Palestijnse territorium geleidelijk in. Na de oorlog van 1967 werd de Westelijke Jordaanoever door Israël geannexeerd. In 1988 fiatteerde Jordanië deze inlijving en riep de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO de staat Palestina eenzijdig uit. Deze staat omvat momenteel de Gazastrook, Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever – de zogenoemde Palestijnse gebieden – en wordt momenteel erkend door 65 % van alle landen in de wereld. De Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever worden respectievelijk bestuurd door Hamas en Fatah/de Palestijnse Autoriteit.

Huidige grenzen van Palestina

Het gaat bij de huidige grenzen van Palestina om enge grenzen. Rond het begin van onze jaartelling was Palestina namelijk veel groter: het ‘Land der Filistijnen’ – naar de Griekse stam, vermoedelijk afkomstig uit Kreta – bestond toentertijd niet alleen uit genoemde gebieden maar ook uit delen van het huidige Egypte, Jordanië, Syrië en Libanon.

Spanning

Naar menselijk begrip lijkt de spanning in het Midden-Oosten onoplosbaar. De gruwelen van de Tweede Wereldoorlog alsmede de daarop volgende abrupte herhuisvesting van het Joodse volk dragen daaraan bij. Ook armoede, godsdienst, oliebelangen, politiek stelsel, talent en vervlechting van Kerk en staat spelen een rol.

‘Psychiatrie van landen’

Op zaterdag 19 december 1992 schreven Johan Kaufmann en Jan Tinbergen in NRC Handelsblad dat de ontwikkeling van een ‘psychiatrie van landen’ zich nog in de kinderschoenen bevond. Volgens psychiatrische inzichten van nu wordt het ziektebeeld van patiënt Israël omschreven als ‘syndroom van post-traumatische overspannenheid’. De Joodse klinisch psycholoog Mark Braverman stelde de diagnose. De aanhoudende pressie van het overige Midden-Oosten op Israël was en is gigantisch. De bouw van een muur rond de Westelijke Jordaanoever is mede gelet op Israëls behoefte aan natuurlijke grenzen begrijpelijk. Op de grens tussen Egypte en de straatarme Gazastrook bevindt zich een muur die 20-30 meter de grond ingaat om wapensmokkel te voorkomen.

Huidige status verre van optimaal

De huidige situatie in het Midden-Oosten is verre van optimaal. Van de wereldwijd tien miljoen Palestijnen leeft 80% in drie gebieden: 40% in de Palestijnse Gebieden, 28% in Jordanië en 15% in Israël. Binnen deze landen gaat het om een Palestijns aandeel in de totale bevolking van respectievelijk 100%, 40% en 20%.

Aaneengesloten territorium voor Staat Palestina

Eén aaneengesloten territorium voor de Staat Palestina zoals voorzien in 1948 verdient verreweg de voorkeur boven de lappendeken die nu ontstaan is. In mijn optiek worden de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever daarom onderling verbonden door Egypte en Jordanië afstand te laten doen van een deel van hun grondgebied. Deze delen behoorden in de tijd dat de Bijbel werd geschreven tot Palestina. Egypte ziet af van een reep in de Sinaï-woestijn parallel aan de Israëlische grens vanaf de Gazastrook tot aan de Golf van Akaba; Jordanië van een reep vanaf Akaba in noordelijke richting tot aan de Westelijke Jordaanoever.

Unie van Staten van het Midden-Oosten

Mits alle landen in het Midden-Oosten Israël erkennen vormt de Westelijke Jordaanoever het sluitstuk van de Palestijnse Staat. Pertinent dient daartoe een einde te komen aan niet-erkenning van de staat Israël door welk land dan ook in het Midden-Oosten. Een internationale conferentie onder leiding van een democratischer en krachtiger VN treft daartoe een regeling welke tevens een pleidooi inhoudt voor een Unie van Staten van het Midden-Oosten.

De auteur is lid van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Deze werkorde, die valt onder de Heilige Stoel, tracht verbetering te brengen in de positie van de armsten in het Heilig Land. Dit artikel is geschreven op persoonlijke titel.