fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Waarom doen zwarte levens ertoe?

KN Redactie 21 januari 2015
image

Aangejaagd door de dood van Michael Brown, Eric Garner en twee New Yorkse politieagenten die werden vermoord terwijl ze in een politieauto zaten, zitten de Amerikanen midden in een crisis van de menselijke waardigheid. Kunnen we nog onder woorden brengen waarom het leven van wie dan ook ertoe doet? We kunnen luid protesteren dat ‘zwarte levens ertoe doen’, maar dat zal op de lange termijn niets betekenen als we niet kunnen uitleggen waarom zwarte levens ertoe doen.

Ontmenselijking
Nu we ons gemeenschappelijke mensbeeld hebben laten opdrogen tot op het punt dat mensen worden gedefinieerd door het najagen van individualistische en gedepersonaliseerde rechten, kunnen Amerikanen niet langer ontologisch de claim rechtvaardigen dat wie dan ook waardigheid, liefde en respect waardig is. In de huidige crisis worden we eraan overgeleverd sommige van onze buren te reduceren tot onpersoonlijke zelfstandig naamwoorden: ‘verdachte’, ‘bruut’, ‘crimineel’, ‘misdadiger’ of ‘wout’. Dit soort depersonalisatie is de poort naar ontmenselijking omdat zij ons toestemming geeft om de vereiste op te schorten om mensen met waardigheid te behandelen, zelfs als zij de wet hebben overtreden.

Gevochten
Zwarte levens doen ertoe omdat zwarte mensen mensen zijn. Een van de grootste tragedies in de Amerikaanse geschiedenis was de mythe dat Amerika zou kunnen bloeien zonder dat de zwarten bloeien als mensen. Vanaf de stichting van dit land, doorheen de slavernij, de reconstructie, de eugenetica-beweging en de burgerrechtenbeweging hebben zwarte Amerikanen gevochten om zichzelf eerst en vooral als mensen te vestigen.

Op zijn minst
Op zijn minst kunnen we mensen definiëren als centra van creativiteit, zelfoverstijging, communicatie, moraliteit, zelf-directie, verantwoordelijkheid, keuze, vrijheid en spiritualiteit, die zichzelf leren kennen in een band en eenheid met de drie-ene God en andere mensen. Personen zijn van een simultaan onherhaalbare pracht, met een groot vermogen tot het goede en ook kwetsbaar voor ongeordende liefdes die tot uitgesproken kwaad kunnen lijden. Niet alleen hebben zij morele vorming nodig, morele normen zouden moeten vormen hoe wij de elementen van rechtvaardigheid structureren in politiek, jurisprudentie en de marktplaats.

Een roeping
Een van de grootste bijdragen van het christendom aan de wereld was een ontologische rechtvaardiging voor menselijke waardigheid en mensenrechten. Zwarte levens doen ertoe omdat zwarte personen een roeping hebben – het doel te bereiken waarvoor zij geschapen zijn, in een band en eenheid met andere personen die dezelfde roeping hebben.

Geen achting voor de ander
Vandaag de dag worden mensen gereduceerd tot gedepersonaliseerde, abstracte individuen die ‘rechten’ hebben die verzekerd en verworven moeten worden voor het doel van zelfrealisatie met weinig tot geen achting voor de ander. In een gedepersonaliseerde individualistische maatschappij geven de mensen niets om de bloei van hun naasten. Wat ertoe doet, is de consumentistische bloei van het zelf in een moreel relativistisch najagen van verlangde passies. Te veel Amerikanen weten niet hoe onderscheid te maken tussen rechten en passies.

‘Noodzakelijke variabele’
Waarom zijn wij, in een cultuur die alles heeft gedaan om de morele deugd uit de strevingen van het menselijk leven te wissen, verrast dat we roepen ‘Zwarte levens doen ertoe’? Waarom zijn we, als van mensen niet wordt verwacht dat zij in eenheid zijn met God en anderen, verrast dat de eerbied verloren is gegaan die verschuldigd is aan de menselijke persoon? Zwarte levens doen ertoe omdat personen geen autonome, zelfgenoegzame, individualistische wezens zijn die geen anderen nodig hebben voor hun bloei. Zwarte levens doen ertoe, niet simpelweg omdat ze zwart zijn, maar omdat zwarten personen zijn – personen die een noodzakelijke variabele zijn voor de bloei van anderen zodat wij allen het doel mogen bereiken waarvoor we geschapen zijn.

‘Beeld van God’
Terwijl we 2015 ingaan, blijft het feit dat wij, om duurzame vrede en rechtvaardigheid te kunnen laten bestaan na de gebeurtenissen in Ferguson en New York – dat wil zeggen, als we waarlijk de wonden willen genezen die ons verdelen – eerst moeten begrijpen wat het betekent om mens te zijn. Zoals dr. Martin Luther King opmerkte: “[I]eder mensenleven is een weerspiegeling van goddelijkheid en (…) iedere daad van onrechtvaardigheid bezoedelt en besmeurt het beeld van God in de mens.”

Je zonder een morele basis inzetten voor het zwarte leven is zand in de wind gooien.

Anthony B. Bradley is verbonden aan het Acton Institute. Zie www.acton.org.