fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Wegkijken kan niet

KN Redactie 21 mei 2015
image

Soms zonder nadenken. Gewoon omdat het om mensenlevens ging. Zo hebben duizenden Nederlanders tijdens de bezetting anderen geholpen. Recht uit het hart, vaak ook uit de kracht van hun geloof, zeer vaak zelfs met gevaar voor eigen leven. Wegkijken kon niet. En terecht. De Bijbel zegt ons: “Het op een na belangrijkste is dit: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.'”

De beelden
Dat geldt ook vandaag de dag. We zien de beelden van boten vol migranten uit Afrika. Een deel vlucht voor de chaos, een deel voor strenge regimes. Vast en zeker bestaat een deel uit gelukzoekers of zelfs vermomde IS-strijders. Er zijn berichten over moslims die christenen overboord gooien. En dan de berichten over de gekapseisde boot. Dit alles vervult mij met afschuw.

Opvang
Ik zeg absoluut niet dat we iedereen maar moeten toelaten, maar wel dat we meer opvang moeten bieden aan asielzoekers die daar echt recht op hebben. De Europese regeringsleiders hebben dat vorige week donderdag in Brussel toegezegd. Een goede zaak.

Gênant compromis
Het compromis ‘bed, bad en brood’ in ons land wijst ons nogmaals op de enorme verdeeldheid rond dit thema. Een gênant compromis, oordeelde het Haagse CDA. De oplossing vraagt immers om een Europese aanpak bij de wortel: meer geld voor goede, menswaardige opvang in de regio, betere voorzieningen in de regio, bevordering van werkgelegenheid in arme staten. Meer reddingsboten op de Middellandse Zee. En te allen tijde opvang en asiel voor de oorlogsontheemden, al dan niet met een tijdelijke verblijfsstatus.

Meerderheid
Zelf heb ik in Brussel met mijn medewerker in het najaar een Senegalees geholpen en in mijn auto naar hulpverleners gebracht. Hij bleek illegaal. Zonder schoenen, zonder jas, in de sneeuw. Op sokken smeekte hij ons om hulp en eten. Zomaar, in een ‘betere’ wijk van de Europese hoofdstad. Wie dat meemaakt, kan niet meer wegkijken.

Medemens
Elk mens heeft recht op een menswaardige behandeling: een dak, een bed en goede voeding. Ook illegalen. Respect voor het besluit van de rechter is van belang en blijft de norm. Maar elk mens blijft wel onze medemens. Ook als hij uit Senegal of Eritrea naar hier kwam voor een betere persoonlijke materiële toekomst.

Helpen
De EVP-fractie, waar ik deel van uitmaak, riep onlangs alle EU-landen op mee te helpen met de opvang van de stroom asielzoekers. De opvang moet niet meer zo vrijblijvend als nu, waarbij vooral Italië de lasten draagt. Dankzij de EVP is daar nu een meerderheid voor.

Politieke plicht
Solidariteit met onze naasten is een bijbelse, maar ook morele en politieke plicht. Zeker nu er zo veel bloedige conflicten zijn aan de randen van Europa, misschien wel meer dan ooit sinds onze bevrijding 70 jaar geleden.

Goed bestuur
Belangrijkst is om de oorzaken van de crises weg te nemen. Door goed bestuur te steunen en ontwikkelingshulp te blijven geven. Nog steeds lijdt 15% van de wereldbevolking aan ondervoeding. En één op de vijf mensen moet rondkomen van minder dan één euro per dag. Wat zou u doen?

Eerlijker verdeling
Het Europees parlement steekt ook de handen uit de mouwen. We hebben daarbij van oudsher banden met de Afrikaanse, Caribische en Pacifische landen. Ik mag lid zijn van de delegatie die regelmatig overlegt met parlementsleden uit deze regio. We bespreken dan hoe we kunnen bijdragen aan beter bestuur en een eerlijker verdeling van de welvaart. En aan het redden van mensenlevens, hoewel lastig ook, politiek gezien. Ik heb steeds aandacht gevraagd voor de situatie in Nigeria en Niger.

Jaar voor Ontwikkeling
Bovendien is 2015 Europees Jaar voor Ontwikkeling. Onder het motto ‘Onze wereld, onze toekomst, onze waardigheid’ wil Europa de bewoners meer betrekken bij ontwikkelingssamenwerking.

De daad bij het woord
Welnu, ik zou zeggen: voeg de daad bij het woord. Zelf heb ik in het Europees Parlement veel geld laten uittrekken voor hulp in de ebola-gebieden in Afrika. En concreet voor het bouwen van weeshuizen voor kinderen van wie beide ouders stierven aan ebola. Natuurlijk is het maar een druppel op een gloeiende plaat, maar hopelijk wel een druppel op de goede plaats.

IJdelheid
Bij Ontwikkelingssamenwerking moeten we ook eens goed naar ons zelf kijken. Wees nu eerlijk: zijn we echt pas gelukkig met grote bonussen en dure elektronische speeltjes? Of is dat ijdelheid der ijdelheden? Dit is ook de boodschap van paus Franciscus, een voorbeeld voor ons allen. Terecht dat hij vorige week is opgenomen in de rij van honderd invloedrijkste mensen door Time. Nu hopen dat zijn voorbeeld doet volgen. De Kerk helpt al wel op grote schaal. In Italië vangen kloosters en parochies een groot deel van de vluchtelingen – ook illegalen – op.

Hij heeft uiteraard groot gelijk. Laten we onze naasten helpen, recht uit het hart. Gewoon, omdat het om een mensenleven gaat. Wegkijken kan niet.

Annie Schreijer-Pierik is lid van de CDA-delegatie in het Europees Parlement.