Diaken
Jezus voelt het leed van de mensen om Hem heen zo diep dat zijn maag ervan omdraait. Ook onze tijd zit vol kwalen en verdriet. Als christen mag je je daarom door Jezus laten inspireren om de handen uit de mouwen te steken en daar iets aan te doen.
Jezus heeft niet alleen vijanden, maar vooral veel aanhangers. Die aanhangers noemt Matteüs zelfs een menigte! Afhankelijk van welke bijbelvertaling je leest, “liggen” al deze mensen “afgetobd neer”, zijn ze “afgemat en opgejaagd”, “geplaagd en gebroken”, “vermoeid en verstrooid” of “uitgeput en hulpeloos”.
Onze bijbelvertalingen proberen ieder met eigen woorden duidelijk te maken dat deze mensenmenigte het “moeilijk heeft en dat niemand hen helpt”. De woorden die ze kiezen, wijzen op een extreme uitputting, een burn-out, of een toestand van emotionele en fysieke crisis.
Telkens als Jezus zoiets ziet, raakt Hem dat heel diep. De vertalingen zoeken ook hier naar woorden om de ernst ervan weer te geven. Dat zien we als Jezus de weduwe uit Naïn ontmoet die haar enige zoon moet gaan begraven (Lc. 7,11-17) of aan de melaatse die Jezus smeekt hem te reinigen (Mc. 1,40-45). Dat kan Jezus niet aanzien of aanhoren.
De vertalingen spreken van medelijden. Maar het is meer dan medelijden. Dat horen we terug in het woord dat het Hebreeuws en Grieks hiervoor gebruikt: barmhartigheid. Dat verwijst naar ingewanden, in het Hebreeuws zelfs naar de baarmoeder (racham). Je kunt zeggen dat Jezus het diep van binnen voelt. Hij is er beroerd van, zijn maag draait ervan om.
Alle ziekten en kwalen in onze huidige hypernerveuze samenleving zijn zeker zo ernstig als in Jezus’ dagen. Veel nieuwe ziektes zijn het gevolg van onze toegenomen welvaart, industrialisatie, mondialisering en toenemende levensverwachting.
Wie zou er niet beroerd worden van het dagelijkse nieuws: de ene ramp na de andere
Daar worden veel mensen depressief van, of ze krijgen een burn-out. Mensen die stress hebben, gaan vaak nog harder werken en raken nog meer gestrest.
Wie zou er niet beroerd worden van het dagelijkse nieuws: de ene ramp na de andere. Er is veel eenzaamheid, pijn en verdriet in de wereld. Er is werk aan de wereld: “De oogst is groot” (Mc. 9, 37)!
Vanuit dit aparte gevoel van binnen geeft Jezus zijn leerlingen instructies mee om “elke ziekte en elke kwaal te genezen”. Paus Franciscus vergeleek de Kerk eens met een veldhospitaal dat gewonden verzorgt. Hij benadrukte dat gelovigen de geur van hun schapen moeten dragen en actief mensen in de marge – de armen, zieken en uitgestotenen – moeten opzoeken.
Het is onzinnig om een zwaargewonde eerst naar zijn cholesterol te vragen; de Kerk moet prioriteit geven aan het genezen van wonden. Misschien moeten wij leren meer op ons buikgevoel te vertrouwen en alle mensen die afgetobd neerliggen nabij zijn.
