De eerste zondag van de veertigdagentijd stond in het teken van de weerstand die Jezus bood tegen de verleidingen in de woestijn. Gods beschermende hand begeleidde Hem, terwijl Hij met teksten uit de Schrift de leugen van de vijand ontmaskerde. Wij strijden niet om het strijden zelf, maar omwille van het eeuwige licht waaraan wij nu, in schaduwen, deelhebben.
Dat licht breekt volledig door wanneer Jezus van gedaante verandert voor Petrus, Jakobus en Johannes. Mozes en Elia verschijnen bij Hem om te laten zien dat in Christus wet en profeten hun vervulling vinden. Het licht van de transfiguratie herinnert ons eraan waarom wij de veertigdagentijd ingingen: wij keren zonde en duisternis de rug toe om in Gods licht te staan.
Wanneer Petrus dat licht ontvangt, spreekt hij die eenvoudige maar veelzeggende woorden: “Heer, het is goed dat wij hier zijn.” In deze korte zin ligt een diepe wijsheid besloten, passend bij deze tijd van bekering.
Petrus begint met Jezus aan te spreken als Heer – Kyrios. Deze titel, die wij in elke Mis uitspreken, prijst Jezus als koning over de hele schepping en draagt de belofte van de verrijzenis in zich. In het licht van de gedaanteverandering kunnen wij Hem nu al in geloof erkennen als majesteit, als Heer over leven en dood.
Vervolgens doet Petrus twee dingen. Hij erkent dat hij met anderen op een plaats is en noemt deze plaats een goede plaats.
‘De werkelijkheid is geen pixel, maar een panorama: een levende schepping van planten, dieren en mensen.’
Dat besef is vandaag bijna revolutionair. Door voortdurende afleiding, schermgebruik en virtuele werkelijkheden raken wij vaak losgezongen van het hier en nu. Voor velen is het ‘daar’ belangrijker geworden dan het ‘hier’. Maar Jezus nodigt ons uit: wees hier, op deze plaats, in dit moment. Niet daar – in verstrooiing en sentiment – maar hier, in Gods tegenwoordigheid.
Die beweging bevrijdt ons van zelfgenoegzaamheid en individualisme. De werkelijkheid is geen pixel, maar een panorama: een levende schepping van planten, dieren en mensen. Bekering betekent dan ook dat wij afleiding verruilen voor liefdevolle aandacht – voor God en voor zijn integrale schepping.
Wanneer wij daarvoor ontvankelijk worden, kunnen wij met God zelf zeggen: “En Hij zag dat het goed was.” Die echo uit het boek Genesis klinkt bijzonder sterk in een goed huwelijk of een ware vriendschap. Het is goed om eenvoudig bij elkaar te zijn, zonder nut, zonder rendement, zonder agenda.
Die goedheid mogen wij niet alleen ervaren met onze medemensen, maar ook ontvangen vanuit God. In zijn vriendelijk licht leren wij zeggen: “Heer, het is goed dat wij hier zijn.”
