Diaken
Eten en drinken alleen zijn niet genoeg om te kunnen leven. Jezus wijst hierop als hij bij de oude waterput zit in de stad Sichar, een historische ontmoetingsplek. Hier hebben Jakob en Rachel elkaar vroeger ontmoet, wat tot hun huwelijk leidde (Gen. 29,10-20).
Jezus wil ook drinken uit die bron. Wat dit betekent, blijkt als hij een Samaritaanse vrouw ontmoet met wie hij in gesprek gaat over haar verleden. Hij stelt zich op als een heuse pastor of geestelijk verzorger en lijkt wel een messias, sterker: hij is de Messias.
Het raakt de vrouw wat Jezus zegt. Ze gaat weg om mensen uit de stad bij hun gesprek te betrekken en vergeet waarom ze naar de oude put was gekomen. Ze laat de kruik in de steek. Daar gaat het dus niet om.
Dan bekommeren de leerlingen van Jezus zich over Hem en zeggen: u moet ook iets eten! Ook in dit gesprek blijkt dat het niet alleen om eten gaat. Jezus wijst op wat er nodig is voordat je kunt eten. Alles begint met het planten van een zaadje. Pas veel later volgen maaien en oogsten.
Hij herinnert zich zijn joodse achtergrond en zegt: “Nog vier maanden en dan komt de oogst.” Deze oude joodse uitdrukking wijst op de groei en het tot wasdom komen van het graan. Boeren en tuinders begrijpen als geen ander dat het zaaien en tijdig verzorgen van gewassen de enige manier is om later te kunnen oogsten.
Natuurlijk willen wij graag zelf de vruchten plukken van onze arbeid, maar vaak zullen anderen ervan profiteren, mensen die na ons komen. Opnieuw gebruikt Jezus een joodse uitdrukking en zegt: “De een zaait, maar de ander zal oogsten.”
De Veertigdagentijd is bedoeld om te herbronnen en ons te bezinnen op de relatie tot God en de naaste.
Dat wil zeggen: werk dat door de een begonnen is, wordt door de ander voortgezet en voltooid. Nog anders gezegd: het Evangelie moet eerst gezaaid worden, we moeten de groei ervan begeleiden en de vruchten tot wasdom helpen komen.
De Veertigdagentijd is bedoeld om te herbronnen en ons te bezinnen op de relatie tot God en de naaste. We kunnen hiervoor putten uit verschillende vormen: ons onthouden van eten en drinken, geld geven en lezen in het Woord van God.
Heel bijzonder vind ik in dit verband de enige ondubbelzinnig positieve zin over Joden in het Evangelie van deze zondag: “Het heil komt uit de Joden” (vers 22).
Zo gaat iedereen bij zichzelf te rade hoe zijn geloof begon, zich ontwikkelde en gerijpt is. Aanstaande woensdag houden protestanten hun Biddag voor gewas en arbeid en bidden katholieken op hun quatertemperdag voor een goede oogst. Samen staan we stil bij de vruchten der aarde en bij de rol van de zaaier.
