Jezuïet, schrijver en internetpastor.
Elk mens is uniek en bijzonder. Maar bij sommige mensen kan je toch wel heel goed zien dat ze geschapen zijn naar het beeld en de gelijkenis van God. Zo iemand was de Vlaamse jezuïet Wauthier de Mahieu, overleden op 6 maart in Antwerpen, kort voor zijn 93ste verjaardag.
Talloze Vlamingen en ook heel wat Nederlanders hebben hem ontmoet in het ignatiaans retraitecentrum de Oude Abdij in het Oost-Vlaamse Drongen. Mannen en vrouwen van alle leeftijden, rangen en standen kwamen deze geestelijk begeleider opzoeken.
Een gesprek, een persoonlijk begeleide retraite van een hele week, een voordracht, een wandeling… op alle mogelijke manieren wist pater Wauthier iets te delen van zijn wijsheid en vooral mensen dichter bij zichzelf, God en Jezus te brengen.
Voor dag en dauw stond hij op om zijn dag te beginnen met stil gebed bij het tabernakel. Pater de Mahieu was een biddend man.
Een leven lang luisteren naar het Woord van God verklaarde wellicht dat hijzelf zo goed kon luisteren naar mensen. Ook naar de dementerende bejaarden die hij jarenlang bezocht.
Voordat hij zich toelegde op de ignatiaanse spiritualiteit had deze jezuïet een totaal andere carrière. Hij ging naar Congo en leefde er twee jaar middenin de wildernis met een inheemse stam.
Hij liet zich inwijden volgens de gebruikelijke rituelen en leerde de taal. Tot in de kleinste details bestudeerde hij de gesofisticeerde cultuur van wat toen nog algemeen werd beschouwd als een primitieve stam.
De vrucht hiervan was een doctoraat in de antropologie. Wauthier werd een gevierd hoogleraar die afwisselend aan de universiteiten van Kimwenza (Congo) en Leuven lesgaf. Ook werd hij een vermaard deskundige van Afrikaanse rituele maskers.
Zijn subtiele antropologische kennis en de vertrouwdheid met een heel andere cultuur zijn wellicht twee van de sleutels voor de originele en verrassende wijze waarop pater De Mahieu de Bijbel kon uitleggen. Zelf heb ik meerdere retraites bij hem gevolgd. In de bijbelverhalen wist hij verrassende details op te merken die toelieten om dieper door te dringen in de ervaring die erin werd beschreven.
Het leven in de Afrikaanse sloppenwijken had van deze mens ook een materieel vrij man gemaakt. Afkomstig uit een aristocratische familie leefde hij in de grootste soberheid. Het was geen toeval dat hij in het begin van de jaren negentig de initiator was van tal van biddende wandeltochtformules in Spanje, Frankrijk en België.
Pater De Mahieu is in het harnas gestorven. Sinds vorig jaar woonde hij met andere bejaarde medebroeders in de Xaveriuscommuniteit in Antwerpen. Enkele dagen voor zijn overlijden gaf hij nog een voordracht in Drongen.
Samen met vele anderen dank ik de Heer voor het leven van deze heerlijke mens.
