Het Heilig Land dreigt een plek te worden waar kerken en monniken volop te vinden zijn, maar een echte christelijke gemeenschap ontbreekt. Daarvoor waarschuwt benedictijner abt Nikodemus Schnabel, die ziet dat oorlog en onderdrukking het leven van lokale christenen onmogelijk maken.
Schnabel, abt van de benedictijnenabdij in hartje Jeruzalem, deelde zijn waarschuwing over de toekomst van de christelijke aanwezigheid in het Heilig Land in gesprek met de katholieke hulporganisatie Kerk in Nood.
Hij vreest dat de streek waar Jezus ooit leefde in “een soort christelijk Disneyland” aan het veranderen is: een plek vol heilige plaatsen, kloosterlingen en priesters, “maar zonder christelijke gezinnen, zonder jonge gelovigen, zonder een gewoon christelijk leven”, aldus OSV News.
De term ‘Heilig Land’ verwijst in christelijk opzicht naar de plek van het oude Kanaän, ruwweg de streek waar tegenwoordig Israël en Palestina liggen, waar de meeste belangrijke gebeurtenissen uit de Bijbel plaats hebben gevonden. “Maar wie denkt dat deze streek een christelijk Eldorado is, heeft het mis”, aldus Schnabel.
“Alle christenen samen maken hier nog geen twee procent van de bevolking uit. Als we erover dromen te groeien naar een aandeel van vijf of zes procent is dat al veel. Zelfs in de meest ontkerkelijkte delen van Europa, zoals Tsjechië of oostelijk Duitsland, wonen veel meer christenen dan hier.”
Onderdrukking, discriminatie en oorlog bedreigen de plaatselijke christelijke gemeenschap, ziet Schnabel. Zeker voor Palestijnse christenen is het leven zwaar. Zij die in Jeruzalem wonen, hebben geen politieke rechten en wie op de Westelijke Jordaanoever woont kan niet vrij reizen.
De kleine katholieke gemeenschap in Gaza is er nog erger aan toe: “Zij worden extra bedreigd”, legt de abt uit, “omdat ze onder een ‘dubbele bezetting’ leven: aan de ene kant de druk van de oorlog en de blokkades en aan de andere kant de onderdrukking door Hamas.”
De groep ‘inheemse’ christenen in het Heilig Land is klein maar groeiend; de grootste groep bestaat uit migranten uit Afrika, Azië, Oost-Europa en Latijns-Amerika. “In veel opzichten zijn zij het allerkwetsbaarst”, aldus Schnabel. Veel migrantenchristenen leven onder “een vorm van moderne slavernij”, waarbij hun paspoort wordt afgepakt “en hun vrijheid wordt beknot”.
Veel christenen in het Heilig Land werken in de toeristische sector, die voor een belangrijk deel draait op pelgrimsreizen naar heilige christelijke plaatsen. Nu de oorlog het toerisme in de regio zo goed als plat heeft gelegd, hebben veel christenen geen andere keuze dan te vertrekken. “Mensen gaan weg omdat ze zich hier geen toekomst kunnen voorstellen.”
En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, maken extremistische joodse groeperingen de situatie nog erger. Vijandigheden van ultraorthodoxe joden tegen christenen nemen toe: volgens cijfers van de Amerikaanse overheid krijgen geestelijken en pelgrims geregeld te maken met incidenten als bespuugd en uitgescholden worden.
Ook vandalisme, brandstichting en haatleuzen op gebouwen komen meer voor. “Sporadisch kunnen we dit al lang niet meer noemen”, aldus Schnabel. Hij ziet ook dat verschillende ultranationalistische politici antichristelijke acties hebben goedgepraat of aangemoedigd.
