Journalist
Toetreden tot de Kerk doen veel mensen alleen – maar niet iedereen. In een vierdelige interviewreeks vertellen nieuwe katholieken hoe zij samen met een dierbare bekeerd zijn. In deze aflevering is het woord aan Sam en Jarno, een jong koppel.
Toen Sam Hoefnagels (25) 4,5 jaar geleden in de wachtrij van De Vliegende Hollander in de Efteling stond, had ze waarschijnlijk nooit verwacht daar haar vriend te ontmoeten. Nu heeft ze samen met Jarno van Beers (26) in hun eigen huisje diepgaande gesprekken over het katholieke geloof. Een geloof waarin zij allebei niet zijn opgegroeid, maar later bewust voor kozen.
Het verlangen naar het geloof ontstond bij Jarno nog voordat hij Sam tegenkwam. “Dat begon bij mijn opleiding tot docent biologie. In een les over de evolutietheorie kwam het onderwerp wereldbeeld en religie aan bod. ‘Christenen geloven dat de aarde plat is en in zes dagen is gemaakt en zijn allemaal dom’, vertelde een docent.”
“Maar ik weiger te geloven dat twee miljard mensen allemaal achterlijk zijn”, zegt Jarno. “Toen ging ik stage lopen op een christelijke school en besloot ik om de Bijbel te gaan lezen. Ik heb zware dyslexie en heb helemaal niets met lezen, maar de Bijbel raakte mij zo diep.”
Door veel (online) onderzoek te doen kwam Jarno uit bij de katholieke Kerk. Al vrij snel trok hij de conclusie dat het katholicisme het beste bij hem past.
“Ik vind het belangrijk dat geloof en wetenschap naast elkaar kunnen bestaan. De katholieke Kerk is tweeduizend jaar oud en heeft veel filosofie, geschiedenis en nuance. Wetenschap beantwoordt de vraag over het hoe, religie beantwoordt de vraag over het waarom; dat hoeft elkaar niet uit te sluiten. Bij de katholieke Kerk is dat het meest in balans in mijn ervaring.”
“Vanaf toen kreeg ik het verlangen om gedoopt te worden. Er speelden veel dingen in mijn leven waardoor ik het steeds bleef uitstellen – en toen kwam Sam in beeld.”
Net als Jarno heeft Sam het katholieke geloof niet vanuit huis meegekregen. “Ik ben zelfs een beetje antireligieus opgevoed en heb veel negatieve dingen over de katholieke Kerk meegekregen.” Maar toen Sam zag wat het verlangen deed met Jarno, stelde zij zich ook meer open voor het geloof.
“Jarno volgde elke zondag via YouTube een Mis. Op een gegeven moment dacht ik: waarom gaan we niet een keer naar de kerk? Ik herinnerde me dat ik vroeger celloles kreeg van een zuster. Dus toen vroeg ik aan haar of we samen een keertje op de koffie konden komen.”
Na samen een kopje koffie te hebben gedronken, nam de oude cellolerares van Sam het stel een keer mee naar de parochie De Goede Herder in Tilburg. “Sinds de eerste keer dat we daar zijn geweest komen we elke zondag”, vertelt Sam.
‘Volgens mij had een familielid van Sam een beetje het gevoel dat ik haar een sekte in wilde slepen’
Tijdens de eerste Mis waar het stel bij aanwezig was, werden er ook een paar volwassenen gedoopt. Voor Jarno was dat het uitgelezen moment om te kunnen kijken hoe dat eraan toe gaat. “Meteen daarna heb ik aan de kapelaan aangegeven dat ik dat ook wilde. Met Pasen daarna ben ik gedoopt.”
Ten tijde van het interview zit Sam nog volop in de voorbereiding voor haar eigen toetreding. Met Pasen is zij ook gedoopt. Sam: “Wij hebben er bewust voor gekozen om apart van elkaar gedoopt te worden. We hebben best wel veel dingen met elkaar meegemaakt en daardoor zijn we ontzettend close geworden. Onze eigen relatie met God is ook iets persoonlijks.”
“Maar door ons apart van elkaar te bekeren, zijn we juist dichter bij elkaar gekomen. Je kunt je eigen bevindingen daardoor ook meer delen met elkaar. Op sommige gebieden hebben we echt een andere mening, maar op een respectvolle manier kunnen we daar wel over praten.”
Hun eigen bevindingen over het geloof nemen Sam en Jarno ook mee naar de Alpha Youth. Daar zetten zij zich in voor christelijke jongeren. Jarno: “Wij zijn bij Alpha Youth als stel en hebben onze eigen taakjes. Sam is heel goed in gesprekken voeren; ik houd me meer bezig met de logistiek. Maar samen gaan we voor hetzelfde doel.”
“Als we met de Alpha-groep bezig zijn, zitten we nooit bij elkaar; dat voelt anders zo cheesy. Dan heb je toch de neiging om de hele tijd met elkaar te gaan praten. We praten al zoveel met elkaar; dan ga je alleen maar herhalen wat je al een keer gezegd hebt. Ik vind het voor de jongeren ook goed om te laten zien dat koppels niet de hele tijd aan elkaar hoeven te hangen.”
Hun omgeving reageert over het algemeen erg positief op de keuze van Sam en Jarno. Veel vrienden en familie respecteren de keuze van het stel. Toch zijn er ook mensen die dat lastiger vinden.
Jarno: “Volgens mij had een familielid van Sam een beetje het gevoel dat ik haar een sekte in wilde slepen.”
‘Het geloof is heel persoonlijk, dus het raakt ook je gevoel’
Sam reageert daarop: “Nou, misschien niet meteen een sekte, maar diegene was er gewoon van overtuigd dat het slecht was dat Jarno ervoor koos zich te bekeren. Die persoon was bang voor wat hij met mij wilde doen. Ik denk dat diegene zich heel erg laat meeslepen door het kwaad; dat is eigenlijk heel sneu.”
“Maar dat heeft een tijdje wel voor veel problemen gezorgd tussen ons beiden”, vervolgt ze. “Ook omdat we zelf nog zoekende waren. Het was ook een heel complexe en emotionele tijd voor die persoon.”
Het geloof heeft een grote rol gekregen in de relatie tussen Sam en Jarno en in hun dagelijks leven. “Er zijn best veel dingen veranderd”, zegt Sam. “Ik was in het begin van onze relatie echt heel jaloers. Dat zorgde ook voor spanning in onze relatie. Bij Alpha Youth hebben we dat heel bewust naar elkaar uitgesproken. Het is nodig dat ik met die jaloezie leer omgaan. Daar heeft God echt aan bijgedragen.”
Religie laat hen meer met elkaar communiceren en een diepere band opbouwen. Sam: “We hebben wel eens intense gesprekken met elkaar. Het geloof is heel persoonlijk, dus het raakt ook je gevoel. Soms komen er wel emoties vrij, zeker bij mij. Het komt wel eens voor dat je drie uur met elkaar praat en de ander nog steeds niet begrijpt. Dat is wel lastig, maar komt denk ik voor in alle soorten relaties.”
