Hij ruilde een carrière, een huis en een auto in voor een habijt en een plek tussen daklozen en verslaafden. Op 30 september overleed minderbroeder franciscaan Hans van Bemmel in Nijmegen. Hij werd 77 jaar.
Van Bemmel werd op 10 september 1949 geboren in Rotterdam-Zuid. Als kind was hij al betrokken bij de kapucijnenkerk in Charlois. Al vroeg wilde hij priester worden. Op zijn twaalfde ging hij naar het kleinseminarie van de franciscanen in Katwijk, maar daar hield hij het na een jaartje weer voor gezien.
Hij werd banketbakker en begon in 1970 met werken bij de HEMA. Hij groeide door tot bedrijfsleider, maar kreeg na een kwarteeuw genoeg van het bestaan dat draaide om productie en carrière. Via een jaar als “korte-termijn-franciscaan” in Heerlen, waar hij met verslaafden werkte, trad hij in 1997 in bij de minderbroeders. Daarvoor deed hij afstand van zijn baan, zijn huis en zijn auto. Zelf zei hij later dat hij geen late roeping had gehad, maar “laat had geantwoord”.
In 2002 werd hij tot permanent diaken gewijd. Als stadsdiaken in Delft legde hij moeiteloos contact met kerken, winkeliers, bedrijven en politiek. Hij wist hen te betrekken bij de zorg voor de armsten in de stad. Samen met anderen zette hij een voedselbank op, later ook een non-foodbank en een vakantiebank voor gezinnen met weinig geld.
Er kwamen vieringen voor dak- en thuislozen. Vormelingen uit de parochies brachten eten en drinken rond. Uit die betrokkenheid groeide de jongerengroep M25, genoemd naar Matteüs 25. In 2009 werd hij uitgeroepen tot bekendste Delftenaar. Bij zijn vertrek uit de stad ontving hij de Erepenning van Delft.
Hij werd roepingenbroeder in Megen en diaken in de parochie van Veghel en omliggende kerkdorpen. In 2017 werd hij kwartiermaker en daarna gardiaan van het nieuwe Stadsklooster San Damiano in Den Bosch waar franciscanen, clarissen en studenten samenwoonden en het straatpastoraat een plek vond. In 2021 werd hij gardiaan in Nijmegen. Dat de communiteit daar niet veel later moest sluiten, was voor hem een groot dieptepunt.
Binnen de orde was hij bijna twintig jaar betrokken bij het roepingenwerk en de begeleiding van postulanten. Hij zette zich in voor gerechtigheid, vrede en zorg voor de schepping en was enkele jaren bisschoppelijk gedelegeerde voor de religieuzen in bisdom Den Bosch. Ieder jaar rond Dierendag gaf hij een zegen, eerst in Delft en later onder meer in Veghel, in de Sint-Jan en in de Bossche kloostertuin.
Na een periode in Vinkel en Veghel verhuisde Van Bemmel in juli 2025 naar de communiteit Rivo Torto in Wijchen. Hij hoopte van daaruit nog pastoraal werk te kunnen doen, maar zijn gezondheid liet dat niet meer toe. Onlangs bleek hij kanker te hebben in een vergevorderd stadium.
Zijn levensmotto luidde: “Christus ontmoeten in de gekwetsten. Daardoor kom ik steeds dichter bij God.” Ook op latere leeftijd belden daklozen en verslaafden uit Delft en Den Bosch hem nog. Volgens zijn medebroeders was hij een harde werker, trouw in het gebed en zeer verbonden met de broederschap, die naast teleurstellingen ook veel goeds heeft gekend.
Over zijn uitvaart is nog niets bekendgemaakt. Daarover delen de franciscanen later meer op hun website.
