Op 25 februari 2026 overleed zuster Marga Zwiggelaar, dominicanes te Nijmegen. Zij leed al geruime tijd aan een ernstige ziekte, maar koos er bewust voor daaraan geen ruchtbaarheid te geven en van haar heengaan “geen groot drama te maken” – geheel in de stijl van deze vrijmoedige, eigenzinnige vrouw. Toch verdient haar leven meer dan een stilzwijgend afscheid.
Marga Zwiggelaar werd in 1963 geboren in het gereformeerde Hoogeveen. Ze studeerde Cultureel Werk aan de sociale academie in Kampen en vervolgens Algemene Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Daarna was zij jarenlang werkzaam in de volwasseneneducatie, het opbouwwerk en in musea. Naast haar maatschappelijke werk ontplooide zij zich als schrijfster.
Haar Drentse wortels verloochende ze nooit. Onder het pseudoniem Annije Maria Brans publiceerde zij in 2015 de Drentstalige dichtbundel ‘Niks is zo hiete as old ies’. In 2019 verscheen de streektaalroman ‘Maagie in het ies’, waarvoor zij genomineerd werd voor de Streektaalprijs van het Dagblad van het Noorden. Ook werkte zij mee aan de wandelgids Wegen met Zegen, waarin spiritualiteit en pelgrimage samenkomen, een thema dat haar na aan het hart lag.
Maar Marga had, zoals zij het zelf ooit verwoordde, meerdere roepingen in haar leven. Op haar 56ste trad zij in bij de Dominicanessen van de Heilige Familie in Neerbosch te Nijmegen. In november 2020 deed zij samen met zuster Catharina Al haar eerste professie, een bijzondere viering voor de Nederlandse dominicanessen na 23 jaar zonder intredes. In november 2023 legde zij haar eeuwige geloften af.
Ze was allesbehalve het clichébeeld van de kloosterzuster. Ze droeg zelden het habijt, was te vinden met nagellak en oorbellen, en ging in burgertenue op pad om met mensen in gesprek te gaan. “Ik hoef niet meteen herkenbaar te zijn, ik ben meer dan alleen een zuster”, zei ze in een interview met Katholiek Nieuwsblad. Haar persoonlijkheid was nieuwsgierig, direct en creatief, een karakter dat zowel haar omgang met mensen als haar werk in cultuur en onderwijs kleurde.
Tegelijk was haar spirituele en intellectuele ernst onmiskenbaar. Ze verdiepte zich in de mystiek van Margaretha Porete en Meester Eckhart, onder meer in samenwerking met het Titus Brandsma Instituut. Voor de eerstejaarsaspiranten van de lekendominicanen verzorgde zij tot voor kort inleidingen over Eckhart. Ze was ook actief binnen Dominicanen024, het samenwerkingsverband van zusters, broeders en leken in Nijmegen.
De nieuwe kloostergemeenschap die zij mee gestalte gaf, gevestigd in een voormalige pastorie in Nijmegen, kreeg de naam ‘Diana D’Andalo’, naar een dertiende-eeuwse dominicanes. Het typeerde haar gevoel voor geschiedenis en continuïteit: geworteld in traditie, maar tegelijk eigentijds in vorm en uitstraling.
Marga Zwiggelaar was de oudste van een nieuwe generatie zusters die nieuw elan bracht in een vergrijzende congregatie. Haar medezusters Nadia en Esther, Catharina en Mariëlle, de gehele congregatie van de Dominicanessen van de Heilige Familie, en met hen de gehele dominicaanse familie verliezen in haar een markante ziel. Zuster Marga werd 62 jaar.
