De heilige Nicolaas van Tolentino werd gedwongen om vlees en gevogelte te eten, maar vertrouwde zelf liever op zijn hemelse dokter. En terecht, zo bleek.
Volgens zeggen bracht pater Nicolaas vele zondaars terug op de goede weg. Dagelijks kwamen honderden mensen naar hem toe om hem te horen. Reeds bij zijn leven werd hij beschouwd als een groot heilige. Die overtuiging werd nog versterkt door de wonderen die hij verrichtte.
Zo wordt van hem verteld, dat hij eens zo ziek was, dat zijn broeders vreesden voor zijn leven. De dokter werd erbij geroepen en die schreef voor dat de patiënt vlees moest eten. Maar dat weigerde Nicolaas, want dat paste niet bij zijn levenswijze: hij had eerbied voor alle leven.
Tenslotte kwam de prior van het klooster met het bevel dat hij vlees moest eten. Hierdoor raakte Nicolaas in grote gewetensangst, liet de prior roepen en zei:
“Ik weet dat ik aan mijn overste in het klooster moet gehoorzamen. Dat heb ik immers destijds beloofd aan Jezus mijn Verlosser, aan zijn Allerheiligste Moeder en aan onze stichter Sint-Augustinus. En ik heb erbij gezegd dat ik me daaraan zou houden tot aan mijn dood.”
Ik ben gehoorzaam geweest. Probeer mij nu verder niet tot de zonde van vraatzucht te verleiden
Zo kwam het dat de ziekenbroeder in gezelschap van de prior hem vlees kwam brengen. Omdat hij gehoorzaam wilde zijn, nam hij een heel klein hapje, proefde ervan en zei: “Zo. Nu ben ik in ieder geval gehoorzaam geweest. Probeer mij nu verder niet tot de zonde van vraatzucht te verleiden, want ik wil me houden aan de raad van een nog veel betere dokter.”
En inderdaad, binnen de kortste keren was hij weer beter. Dat kwam natuurlijk niet door dat beetje vlees, maar door de kundigheid van de hemelse dokter.
Van Nicolaas wordt ook verteld, dat hij eens ziek was en dat hem een gebraden patrijs werd voorgezet. Ook nu gaf de prior van het klooster bevel dat hij moest gehoorzamen en ervan moest eten.
Met een zucht maakte hij aanstalten te gehoorzamen, hief zijn ogen ten hemel, maakte het kruisteken en reikte naar het gebraden patrijsje. Maar zie, op dat moment kwam de patrijs weer tot leven en vloog gezond en wel weg. (Bewerking: Susanne Kurstjens)
