St.-Franciscus van Assisi vroeg in 1224 toestemming aan de paus om een levende kerststal in te richten. Op die manier zouden hij en zijn volgelingen zich nog duidelijker Jezus’ armoede voor de geest kunnen halen. Zijn levensbeschrijver vertelt het als volgt:
“Ik wil met eerbied in herinnering brengen, wat Franciscus twee jaar voor zijn sterven in Greccio deed op de geboortedag van onze Heer Jezus Christus.
Daar woonde een zekere Johannes, een man van goede naam, die door zijn levenswijze zich die naam meer dan waardig toonde. Franciscus had een bijzondere genegenheid voor hem.
Ongeveer twee weken voor Kerstmis liet Franciscus hem, zoals hij wel vaker deed, bij zich komen en zei: ‘Als je wilt dat we dit jaar in Greccio Kerstmis vieren, tref dan vlug voorbereidingen en doe precies wat ik je zeg.’
‘Ik wil de herinnering oproepen aan het Kind, dat in Bethlehem geboren is, en zo goed mogelijk met eigen ogen de pijnlijke en behoeftige omstandigheden zien, waarvan het, toen het nog maar net geboren was, al te lijden had; ik wil zien hoe het daar in een kribbe op stro lag tussen een os en een ezel.’
Toen zijn goede vriend dit hoorde, ging hij haastig aan het werk en trof alle voorbereidingen die de heilige hem had opgedragen.
Hier werd de eenvoud geëerd, werd de armoede tot iets verhevens gemaakt en de nederigheid geprezen
De vreugdevolle dag brak aan. Uit vele plaatsen waren de broeders uitgenodigd, de mensen uit de streek, mannen en vrouwen, zorgden voor fakkels en kaarsen om daarmee licht te brengen in die nacht.
Tenslotte kwam ook de heilige en zag tot zijn vreugde dat voor alles gezorgd was. Men was een kribbe aan het maken en deed er stro in; ook werden er een os en een ezel bij gezet. Hier werd de eenvoud geëerd, werd de armoede tot iets verhevens gemaakt en de nederigheid geprezen.
Greccio was als een nieuw Bethlehem. En ze kwamen, mannen en vrouwen, opgetogen bij het zien van de geheel nieuwe manier waarop het geheim werd gevierd. Het bos weergalmde van de stemmen en de rotsen kaatsten het geluid terug. De broeders zongen en brachten de Heer de verschuldigde lof.
Het was een van juichen en jubelen vervulde nacht. Gods heilige stond voor de kribbe, telkens zuchtend uit diep medelijden, maar ook doordrongen van een wonderlijke blijheid. Boven de kribbe werd de plechtige heilige Mis gevierd en de priester werd bevangen door een ongekende ontroering.” (Bewerking: Susanne Kurstjens)
De in 2022 overleden jezuïet Dries van den Akker verzamelde op Heiligen.net een indrukwekkende verzameling heiligenlevens. In deze rubriek houdt KN zijn werk levend.
