Volgens de overlevering kreeg de net tot priester gewijde Johannes tijdens zijn eerste Mis een visioen. Tijdens de consecratie zag hij hoe een witte engel een beschermende hand uitstrekte over twee slavenjongetjes. Hij beschouwde het als een vingerwijzing van de hemel.
Hij zou zijn verdere leven wijden aan de bevrijding van christenslaven uit de handen van moslims. Om zich goed voor te bereiden op deze missie, meldde hij zich als leerling bij Felix van Valois.
Hij had zich als kluizenaar teruggetrokken in de bossen rond de stad Meaux. Felix was enthousiast over Johannes’ ideaal en samen vatten ze het plan op om een eigen religieuze bedelorde te beginnen.
Het geld dat ze bijeen zouden brengen, zouden ze besteden aan de vrijkoop van christenen uit de handen van moslims. Zo trokken ze naar Rome om goedkeuring van de paus te verkrijgen. Deze vroeg om bedenktijd. Maar tijdens die bedenktijd kreeg hij – net als Johannes destijds – een visioen van een witte engel die beschermend zijn hand boven twee slavenjongetjes hield.
Dat kon geen toeval zijn. De paus verleende dus zijn toestemming en maakte Johannes tot eerste algemeen overste van de orde der trinitariërs. De twee keerden naar Frankrijk terug en openden het eerste huis van hun orde in Cerfroid, niet ver van Meaux. Omdat velen zich aansloten, bouwden ze door geheel Frankrijk nieuwe kloostervestigingen.
Tijdens de consecratie zag hij hoe een witte engel een beschermende hand uitstrekte over twee slavenjongetjes. Hij beschouwde het als een vingerwijzing van de hemel.
Intussen schreef de paus een brief aan de koning van Tunis waarin hij om de vrijkoop van slaven vroeg. Het antwoord was onverwacht gunstig. Johannes stuurde daarop in het jaar 1201 twee gezellen naar Tunis. Zij bemoedigden de christenslaven en wisten er 186 vrij te kopen. Het succes was zo groot dat zich tallozen aansloten bij de nieuwe orde.
Het jaar daarop reisde Johannes zelf naar Tunis. Hij kwam met 110 bevrijde gevangenen terug. In 1210 maakte hij een tweede reis, maar nu ondervond hij meer tegenstand van de islamitische heersers. Die kregen in de gaten dat hun christenslaven zich niet meer bekeerden tot de islam vanwege de inspanningen van deze man en zijn helpers.
Ze hakten het stuurrad en de mast van zijn schip aan stukken. Van gewaden maakte Johannes daarop geïmproviseerde zeilen en zo meerde hij na enkele dagen behouden aan in de haven van Ostia. (Bewerking: Susanne Kurstjens)
