“Moeders blijven moeders”, zo ook de heilige Monica die onophoudelijk voor haar zoon Augustinus bleef bidden. En God verhoorde… Vandaag viert de Kerk de gedachtenis van deze heilige moeder.
Het leven is niet altijd even eenvoudig. Monica had in haar jonge jaren het nodige gefeest, was meer beschonken dan nuchter tot een dienstbode haar een dronkenlap noemde. Ze had sindsdien geen druppel alcohol meer gedronken. Maar dat was al zolang geleden.
Haar huwelijk met Patricius is niet best. Hij is ontrouw, slaat en vernedert haar. Tegen andere vrouwen zegt ze “als je je tong in bedwang kunt worden is niet alleen de kans dat hij je slaat kleiner, maar geef je hem ook de kans zich te beteren.”
En dan haar zoon Augustinus. Niets moet hij van de Kerk hebben. Uit de relatie met zijn vriendin is tegen hun wil een zoon voortgekomen, en de vlegel noemde hem Adeodatus oftewel door God gegeven.
Al jarenlang bezoekt Monica tweemaal daags de kerk van het Noord-Afrikaanse Tagaste. Daar huilt zij, terwijl Hij luistert.
Maar Augustinus vindt het niet in Afrika, wil naar Italië, vertrekt zonder afscheid te nemen. De arme Monica reist hem achterna, waarop Augustinus belooft haar mee te nemen. Mooi niet dus, als Monica de volgende morgen wakker wordt is hij verdwenen.
Maar een moeder blijft een moeder. Hoe verbaast is Augustinus als hij haar in Rome weer tegen het lijf loopt. Samen vertrekken ze nu naar Milaan waar hij een baan aangeboden heeft.
Jarenlang bezoekt Monica tweemaal daags de kerk. Daar huilt zij, terwijl Hij luistert
Nu spreekt er dagelijks in de dom bisschop Ambrosius. Van heinde en verre komen mensen luisteren naar zijn preken, ook Augustinus. Deze vindt het allemaal wel mooi, maar er is zoveel meer in het leven, wat dacht je van al die Italiaanse schonen.
Monica vraagt Ambrosius of hij met haar zoon wil praten. Maar deze weet niet veel meer te zeggen dan dat “een kind van zoveel tranen niet verloren kan gaan”.
Tot die dag in de zomer van 386. Augustinus loopt rond met zijn bezwaard geweten, weet geen raad met zichzelf. Radeloos loopt hij de tuin in waar hij een stem hoort zeggen: “Neem en lees.” Maar de tuin is leeg, waar hij ook kijkt.
Onthutst loopt hij naar binnen, pakt een boek en leest. “Laten wij ons onthouden van brasparijen en drinkgelagen(…) Bekleedt u met Jezus Christus en koestig geen zondige begeertes meer”, uit de brief van Sint Paulus aan de Romeinen. Augustinus huilt en gelooft…
Na zich door Ambrosius te hebben laten dopen wil hij terug naar Afrika om daar het geloof te brengen. Uiteraard reist hij nu met Monica aan zijn zij. Maar haar taak is volbracht, zij sterft in 387, 55 jaar oud, op weg naar huis in de Italiaanse havenstad Ostia. Haar gedachtenis vinden we op 27 augustus, daags voor haar zoon.
