Regina van Bourgondië was een beeldschone jonge vrouw. Iedere man wilde wel met haar trouwen, zelfs de machtige Romeinse stadhouder. Regina moest niets van hem hebben: het geloof was veel belangrijker voor haar – wat de stadhouder razend maakte.
Het verhaal dat we over de maagd en martelares Regina van Bourgondië bezitten is geheel gebaseerd op een legende. Die luidt als volgt:
Regina’s moeder stierf bij haar geboorte. Haar vader, Clementinus geheten, vertrouwde haar toe aan een min op het platteland. Deze vrouw was christen. Zo maakte zij Regina vertrouwd met de beginselen van het christelijk geloof.
Maar haar vader was daarover bijzonder ontstemd. Hij zag liever dat zijn dochter meedeed aan de schoonheidswedstrijden, die ter ere van de Romeinse goden gehouden werden. Hij joeg haar dus weg, waarop zij terugkeerde naar haar min en herderin werd.
De Romeinse stadhouder Olybrius zag haar in het voorbijgaan, raakte onder de indruk van haar schoonheid en ging Clementinus meteen om de hand van zijn dochter vragen. Maar zij wilde er niets van weten en weigerde.
Daarop zette haar vader haar gevangen en kluisterde haar zo vast in de boeien dat ze geen vin meer kon verroeren. Dan zou ze wel van mening veranderen.
Toen dat niet gebeurde, werd de hevigheid van de folteringen opgevoerd. Tenslotte begonnen zelfs de mensen zich ermee te bemoeien en hun ongenoegen te uiten over de manier waarop Clementinus en Olybrius Regina behandelden.
Die nacht verscheen tijdens haar gebed een vliegende duif aan Regina en klonk er een stem uit de hemel, dat dit lijden haar tenslotte de kroon van de overwinning zou brengen: “Houd dus goede moed. Je pijn is een ladder naar de hemel.” Als op slag waren alle wonden, verminkingen en littekens genezen.
Dat maakte de woede van de stadhouder de volgende morgen nog groter. Hij liet haar met fakkels schroeien en meteen ijskoud water over de brandplekken uitgieten. Tenslotte werd zij onthoofd en gaf ze de geest.
Op hetzelfde moment beefde de aarde en aan de hemel verscheen een duif met een kroon in de snavel. Bij het zien daarvan bekeerden zich wel achthonderd heidenen tot Christus. (Bewerking: Susanne Kurstjens)
