Ik hou veel van lezen, in het bijzonder van grote literaire meesterwerken. Door de jaren heen heb ik honderden boeken gelezen van schrijvers zoals Dostojevski, Dickens, de zusters Brontë en Steinbeck. Hetzelfde geldt voor grote werken uit de katholieke traditie, zoals Augustinus, Teresa van Ávila of Chesterton.
Ik ken genoeg mensen die ook graag meer (goede) boeken willen lezen. Maar ja, mensen hebben het druk en het is niet makkelijk om je ertoe aan te zetten om De gebroeders Karamazov of De belijdenissen te lezen als je moe bent en Netflix of je favoriete Spotify-playlist als alternatief hebt.
Ik begon te lezen in mijn kindertijd. Als het buiten regende bijvoorbeeld, en er was niemand thuis om mee te spelen, dan staarde ik wat naar de boekenkast, pakte ik maar een boek en begon te lezen. Hetzelfde als ik al naar bed moest terwijl ik nog niet moe was. Dan pakte ik maar een boek om de tijd door te komen.
Als je mij dus vraagt hoe je meer tijd voor lezen kunt maken, dan geef ik een simpel antwoord: leer je te vervelen. En dit geldt niet alleen voor lezen. Verveling is enorm belangrijk om goed uit te rusten en je tijd waardevol te besteden. Dat klinkt wellicht tegenstrijdig, maar het is echt zo.
Geef ruimte aan de verveling en je zult uiteindelijk meer genieten van het dagelijkse leven
Je wordt tegenwoordig overspoeld door dopamine en instant gratification. Twee kliks op je telefoon en je kunt uren doorbrengen op YouTube-shorts, TikTok of Instagram. Je kunt elke avond op de bank ploffen en flitsende spelletjes vol beloningen op je telefoon spelen of de een na de andere spetterende serie bingewatchen.
Je maakt van je brein een casino waar allerlei willekeurige prikkels en beelden door elkaar heen vliegen die regelmatig dopamine-jackpots opleveren. Dat klinkt leuk en dat is het ook wel op het moment zelf. Maar uiteindelijk laten ze weinig blijvends achter. Het entertaint, maar het helpt weinig om echt uit te rusten.
Verveling is heel belangrijk voor je mentale spijsvertering: alle prikkels, beelden, emoties en gedachten rustig verwerken en een plekje geven. Daardoor ontstaat er ruimte voor creativiteit en diepgang en meer aandacht voor langetermijndenken. Maar dit gaat niet vanzelf. Het is ongemakkelijk en het vergt discipline.
Ik zou zeggen: accepteer dat gewoon. Je mag je verveeld en ongemakkelijk voelen en het mag best wel inspanning vergen om een boek open te slaan in plaats van je tablet aan te zetten; om in stilte een wandeling te maken in plaats van met koptelefoon; om in de trein uit het raam te kijken in plaats van naar een serie.
De paradox is dat je mettertijd meer plezier krijgt en zelfs meer geëntertaind wordt door die wandelingen, boeken en stille ritjes dan door die goedkope dopamine-fastfood. Geef ruimte aan de verveling en je zult uiteindelijk meer genieten van het dagelijkse leven.
Paul Graas is columnist van KN Jong. Zie kn.nl/jong.
