fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
image
Column

Tijd voor vredesbrood

Thomas Quartier 1 augustus 2022

Brood is een vechtmiddel aan het worden. Als de nieuwswaarde van een oorlog daalt, merk je bijna niet dat er af en toe een bericht verschijnt over de hongercrisis die het gevolg zou kunnen zijn van te weinig graanproductie en -levering. Geen graan, geen brood op de plank – je eigen plank, maar vooral die van mensen die toch al weinig te eten hebben.

En als de verontwaardiging over de situatie van de agrarische sector in Nederland groot is, beseffen weinigen dat protesten en blokkades met lege rekken in de supermarkten zomaar tot een dunnere boterham kunnen leiden. Dat kun je zelf misschien wel hebben, maar wie lastig rond kan komen, wellicht niet. Juist daarom is het tijd voor vredesbrood.

https://www.kn.nl/abonnementen/

Symbolisch

Ook de symbolische betekenis van de ‘broodscenario’s’ is groot. Mensen werken voor hun dagelijks brood en ieder samenleven rust op het vertrouwen dat je elkaar dat dagelijks brood gunt en geeft. Alles zou ter discussie mogen staan, maar niet dat we er alles aan doen om iedereen van brood te voorzien.

Natuurlijk is het voedseltekort in veel delen van de wereld niet nieuw. Er waren altijd regio’s waar mensen honger leden. Maar ik weet niet beter dan dat daarover meteen grote verontwaardiging ontbrandde, dat hulpacties werden opgezet en vooral ook het besef groeide dat we samen de wereld van brood moeten voorzien. Geen oorlog mag zo lang duren en geen belangenstrijd zo ingewikkeld zijn dat brood in het geding komt.

“Het brood van de aarde en dat van de hemel horen bij elkaar”

Vredesbrood betekent dat we alles op alles moeten zetten om de wegen van het brood open te houden. Want de waanzin elkaar de weg tot het dagelijks brood te ontzeggen, maakt ons blind voor het feit dat we voedsel alleen maar kunnen ontvangen: “Geef ons heden ons dagelijks brood!” Deze regel uit het Onzevader is niet alleen een smeekbede tot God, maar ook een beroep op onszelf: zodra het dagelijks brood ter discussie komt te staan, gaan we te ver. Je moet dan koste wat het kost prioriteit geven aan het openen van de graanschuren.

Als christenen die het brood des levens gekregen hebben, kunnen we daar een sterk teken voor stellen. Want hoe kun je Eucharistie vieren – dankzeggen! – wanneer je elkaar tegelijk ontzegt wat broodnodig is? Hoe kun je vieren dat allen gevoed zullen worden door het hemelse brood, en tegelijk op de koop toe nemen dat het aardse brood schaars kan worden? Nee, het brood van de aarde en dat van de hemel horen bij elkaar.

https://www.kn.nl/abonnementen/

Anders gaan leven

Eucharistie zou juist in deze tijd een vredesbrood moeten zijn dat alle mensen met elkaar, God en de aarde verzoent. Denk aan de vele dorre velden en natuurbranden die we dagelijks in het nieuws zien. Het is de hoogste tijd dat we beseffen dat de aarde niet vanzelf brood zal geven.

We moeten anders gaan leven. Als christenen kunnen we een zuurdesem zijn dat deze ommekeer bewerkstelligt. Dat zou zeker in de smaak vallen bij allen die bedreigd zijn en wier honger misbruikt wordt door belangen en afwegingen die weinig te maken hebben met vredesbrood.

Thomas Quartier is benedictijn, Theoloog des Vaderlands en hoogleraar Liturgiewetenschappen aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Elke drie weken schrijft hij een column in Katholiek Nieuwsblad.