Na een lange winter en een regenachtig voorjaar is nu eindelijk de zomer begonnen. De zon zorgt voor een meer positieve blik op het leven. Mensen komen uit hun appartementen en wandelen met hun kinderen of met de hond. Iedereen werkt in de moestuin, want na het frisse natte voorjaar moeten we toch zorgen dat we alsnog goede vruchten krijgen.

De buren en onze vrienden komen bij ons in de tuin kijken, waar de helft van de tomatenplantjes verdronken is, en zorgen ervoor dat er nieuwe voor in de plaats komen. Onze moestuin is goed voor menige oecumenische en interreligieuze dialoog. Zo groeit het Rijk Gods in onze tuin en komt de Liefde meer nabij.

We organiseren verschillende activiteiten voor kinderen, pubers, studenten en de volwassen parochianen. Vakantie met God, noemen we dat. Fariza van elf, de dochter van een familie uit Tadzjikistan, had zich goed voorbereid. Haar moeder, Delafruss, had haar gewaarschuwd dat als ze niet een beetje beter mee zou werken met de huishoudelijke taken, dat ze dan niet zou mogen komen.

Dat liet Fariza zich niet gebeuren: de beste dagen van de zomer zijn de Vakantie met God, dus vrolijk heeft ze wekenlang thuis de afwas gedaan en op haar kleine neefje en nichtje gepast. De beloning was dat ze bij ons mocht komen en zelfs een nacht mocht blijven logeren met nog vier meisjes van haar leeftijd.

Anna, van Armeense afkomst, stuurde ons haar elfjarige zoon Sacha. “Jullie voeden hem beter op dan ik”, zei ze. Ze vindt het maar moeilijk om haar zoontje discipline bij te brengen, want de vader van Sacha heeft haar verlaten en leeft in Moskou.

Sacha brengt te veel tijd op de telefoon door, maar bij ons kon hij opeens goed zonder: hij integreerde vrolijk met de rest en hielp zelfs mee met afwassen. Daarna gingen we nog onkruid wieden in de moestuin… Hij vond het maar slavernij, zei hij met een gulle lach en had maar wat plezier, vooral omdat we het samen deden en Celina, van tien, ook meehielp.

De moeder van Celina komt uit Thailand. Haar vader is Russisch en muziekleraar in het kindertehuis waar wij iedere week komen. Zij kwam voor het eerst naar de Vakantie met God: dat was een hele openbaring voor haar. Ze is niet gedoopt en haar ouders zijn dat ook niet, maar soms lezen ze samen de Bijbel.

Na de vakantiedagen kregen we een whatsappje van Diana, haar moeder, die ons bedankte omdat we Celina hadden leren bidden. Samen bidden ze nu iedere dag, want ze hebben veel zorgen. Hun huis is enkele jaren geleden afgebrand en ze zijn door vrienden bedrogen, waardoor ze een investering in een nieuw appartement zijn kwijtgeraakt.

De vakantiedagen met God geven nieuwe perspectieven en een andere blik op het leven. Terwijl ik Sacha en Celina naar huis breng met de auto, hoor ik hen praten op de achterbank. “Schoolkamp vind ik niet zo leuk”, zegt Sacha. Op mijn vraag waarom zegt hij zonder aarzelen: “Het verschil is dat bij de Vakantie met God, God erbij is, en dat voel je!”

Madre Anima Christi is missionaris in Rusland. Elke drie weken schrijft ze een column in Katholiek Nieuwsblad.