Met de jaren kijk ik meer en meer uit naar de Veertigdagentijd. Meer nog dan de Advent is het mijn favoriete tijd van het liturgische jaar. Dat was ooit anders. Ik herinner me mijn kinderjaren. Er stond toen een grote glazen pot op het aanrecht. De snoepjes die de kinderen kregen, verdwenen onverbiddelijk in die grote pot. Niet leuk. Behalve als het eindelijk weer zondag werd. Dan wist ik al snel dat die pot wijd openging.
Snoepen doe ik niet. Alcohol is al evenmin aan mij besteed. Dat maakt het zoeken naar een geschikte invulling voor het vasten zo spannend.
Mijn ‘vastenproject’ dient aan meerdere criteria te beantwoorden. Uiteindelijk moet ik er scherper door komen te staan; de kwaliteit van mijn aandacht moet toenemen. Ik wil daarbij voldoende ambitieus zijn. Tegelijk vermijd ik het om de lat al te hoog te leggen. Het is immers de bedoeling dat ik het veertig dagen lang volhoud. Als ik al te heldhaftig wil zijn, dan dreigen mijn voornemens snel te verworden tot de aankondiging van een gegarandeerde frustratie.
Het volstaat niet om zomaar leegte te creëren. Voor christenen is leegte geen doel op zich. Die innerlijke ruimte dient zo te worden aangekleed dat hij helpt om dichter bij de Heer te komen. Een groeiende verbondenheid met God, daar komt het op aan.
De ervaring heeft me geleerd dat, als ik daar niet zorgvuldig over waak, er zich meteen andere invullingen aandienen. Doorgaans zijn die niet bepaald behulpzaam. Als je immers dichter bij God wil komen, dan is het goed te beseffen dat de duivel op de loer ligt om stokken in de wielen te steken. Hij is daar bijzonder creatief in.
Concreet geef ik mezelf drie aandachtspunten. Ze liggen in elkaars verlengde. Mijn bedoeling is hoe dan ook om mijn (biddende) verbondenheid met de Heer te versterken. Als internetpastor en schrijver zit ik vaak van ’s morgens tot ’s avonds achter de computer.
Punt nummer 1: ik sluit ’s avonds mijn computer een uur vroeger af. Punt nummer 2: ik gebruik Facebook en consorten alleen om mijn dagelijkse blogpost te verspreiden. Dat duurt twee minuten. Daarna sluit ik die sociale media af. Op mijn smartphone verwijder ik de betreffende apps. Punt nummer 3: het aldus gewonnen uur vul ik in met geestelijke lectuur en stil gebed.
Ik kijk ernaar uit. Op hoop van zegen.
