Je kent het wel, zo’n dag waarop je gasten ontvangt. Hoe je huis dan volledig op zijn kop staat. De hapjes zitten in de oven, de vloer is half gedweild en jij loopt nog rond in je pyjama. Ondertussen hebben de ruziemakende kinderen alweer vlekken op hun feestoutfit.

Ongeveer in die staat verkeert de Belgische Kerk sinds we weten dat paus Franciscus ons eind september op een bezoek vergast. En aangezien ik mee de Hope Happening mag organiseren, het jongerenfestival op de Heizel tijdens het pausbezoek, mag ik delen in de vreugdevolle, maar spannende drukte.

Geest van eenvoud

De telefoon rinkelt op elk moment van de dag, jongerengroepen hebben vragen en de veiligheidsdiensten hebben die ook. Midden in dat tafereel blader ik door de nieuwe Jongerenbijbel. Mijn blik blijft hangen aan een van themaroutes. “Is er een perfecte Kerk?”, vraagt die route zich af.

Ha. Ik frons mijn wenkbrauwen, glimlach. Denk aan de momenten waarop de Kerk zich onhandig toont, hoogmoedig, bureaucratisch, wereldvreemd. Toch blader ik door naar de eerste stop op de themaroute. Handelingen beschrijft een gemeenschap die alles deelt en dagelijks samen eet, “in een geest van eenvoud en vol vreugde”. In die gemeenschap zorgen en bidden mensen voor elkaar en ze verkennen en verdiepen samen het geloof.

‘Kom bij de hoop’

Die Kerk bestaat vandaag, hier en daar, klein maar zeker. Die Kerk bestaat, tegelijk, lang niet genoeg. En die Kerk, of de gedachte aan die Kerk, is precies dat wat de hoop in ons wakker houdt. ‘Kom bij de hoop’, luidt de Nederlandstalige baseline van de Hope Happening. Vorm een gemeenschap van jonge gelovigen en zoekers bij de gelegenheid van het pausbezoek.

Tegelijk nodigen we jongeren uit om hoop te putten uit elkaar en uit de ontmoeting. Tijdens een wandeling door Brussel, tijdens een groots gebedsmoment, terwijl ze wachten op de viering in het Koning Boudewijnstadion: Hope Happening wil hen prikkelen om hun dromen voor de kerk, voor het samen geloven, met elkaar te delen. Hoop groeit immers wanneer je het deelt.

Vertrouwen in jongeren

Hoop activeert ons. Ook, en misschien zelfs meer, wanneer dat waar je op hoopt echt niet binnen je bereik ligt. “Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien?” Als we exact zouden weten hoe de perfecte Kerk eruitziet, zouden we dan even gedreven zijn om eraan te werken?

Jongeren kijken anders naar de horizon. “Vertrouwen hebben in jongeren maakt intrinsiek deel uit van christelijke leiderschap”, schrijft Timothy Radcliffe in zijn pas verschenen boek Leren Luisteren. “De jongeren zijn er niet om de plaats van ons ouderen in te nemen, maar om te doen wat wij ons niet kunnen voorstellen.”

Ploeterend maar hoopvol

We zijn allemaal gastheer voor Hem, elke dag opnieuw. We vertrouwen dat Hij komt, tussen de jongeren in de Hope Happening en in ons dagelijks proberen. Hij ziet dat we onderweg zijn, ploeterend maar hoopvol, naar de horizon veraf, naar een perfecte Kerk.

Sofi Van Ussel is directeur van Kamino, de jongerenorganisatie van katholiek Vlaanderen. Meer over de nieuwe Jongerenbijbel zie: www.bijbelgenootschap.nl/jongerenbijbel.