Er heerst hier lichte paniek, omdat we sinds begin december Whatsapp bijna niet meer kunnen gebruiken. Sinds augustus konden we al niet meer bellen, maar nu kunnen we alleen nog maar tekstberichtjes verzenden. Dat is ook vermoeiend en alleen maar vol te houden met korte meldingen.
De tijd van de gezellige appjes lijkt voor ons in Rusland voorbij te zijn. Wat zijn we gehecht geraakt aan de snelle communicatie over en weer. Het is een goed offer voor de adventstijd om eens wat minder online te zijn en zo meer geconcentreerd op de komst van Onze-Lieve-Heer.
In de parochie hebben we het al druk met de voorbereidingen. De rollen voor het kerstspel zijn verdeeld en onze acteurs leren de tekst uit het hoofd. Dit jaar hebben we een echte baby in de kribbe, Savelio, die op 25 december samen met zijn drie jaar oude zusje Elizabeth gedoopt zal worden.
Hun ouders, Nathalia en Alexander, die begonnen zijn met catechese, zullen Maria en Jozef zijn in het kerstspel en Elizabeth komt er als engeltje bij. Voor dit jonge gezin zal het écht Kerstmis worden dit jaar!
Aan de inwoners van het tehuis voor daklozen hebben we beloofd dat ze met Kerstmis kip zullen krijgen. Een maand geleden, toen de paus een maaltijd hield met vele armen, verzorgden wij een maaltijd voor de ongeveer zeventig inwoners van het tehuis. Een van de dames zei toen dat ze zo’n zin had in kip, dat ze zich de smaak bijna niet meer kon herinneren.
Iedere keer als we op bezoek gaan, doet ze ons herinneren aan de beloofde kip. Dat moet dus ook goed geregeld worden, want de grootste kunst zal zijn om de kip warm op het bord te krijgen, met vijftien minuten reistijd en temperaturen van rond de min 35 graden.
Het is een goed offer voor de adventstijd om eens wat minder online te zijn en zo meer geconcentreerd op de komst van Onze-Lieve-Heer
Een vrouw uit Tadzjikistan, moslim, kwam naar onze caritasdienst. Ik bracht haar naar huis met een hele auto vol kleren, vooral voor kinderen. Er zal een vrachtauto van Chabarovsk naar Tadzjikistan reizen en voor 150 roebel per kilo alles meenemen.
Waar haar familie woont, in de bergen, is er maar twee uur licht per dag en slapen de mensen met een dikke winterjas aan. We zijn blij dat we hen met de feestdagen ook wat warmte mogen sturen. Paus Leo schrijft in Dilexi te: “Waar de wereld een bedreiging ziet, ziet de Kerk, als een moeder, haar kinderen.”
De laatste tijd zijn er weer verschillende nieuwe jongeren in de Kerk, die samen met degenen die nog jong-katholiek zijn goed integreren. Ze zijn van goede wil en goed van aard en ze doen hard hun best om nog beter te worden. De weg naar heiligheid lijkt gemakkelijk aan het begin, maar om te volharden in het goede heb je een echt gebedsleven en geesteskracht nodig.
Het goede voorbeeld van de een versterkt de ander. Ze zoeken naar Hem, die zich zo goed weet te verstoppen in onze veelal onmenselijke wereld. Maar wie zoekt, vindt, want God leeft met ons. Door de omstandigheden houdt Hij zich vaker verstopt, opdat wij in alle vrijheid en met alle liefde waartoe wij in staat zijn, naar Hem zullen zoeken.
Tijdens deze adventstijd zijn we weer op zoek naar God, die zich verstopt in het Kind. Gelukkig houden God en zijn kinderen van verstoppertje spelen.
Madre Anima Christi is missionaris in Rusland. Elke drie weken schrijft ze een column in Katholiek Nieuwsblad.
