Heiligen.net
“Cyprianus voor de leeuwen!” Dat scandeerden hele volksmenigten op het forum van Carthago, het huidige Tunis.
Cyprianus was de bisschop, de leider van de christenen. Hem moesten ze hebben. In het jaar 258 had keizer Valerianus afgekondigd dat ieder gedwongen zou worden aan de aloude Romeinse goden offers te brengen.
Wie weigerde, riskeerde de doodstraf. Cyprianus werd als een van de eersten opgepakt en ter dood veroordeeld. Voor de leeuwen met hem! Het nieuws ging als een lopend vuurtje door de stad. Van overal kwamen er christenen aanlopen om hun bisschop niet alleen te laten sterven. Cyprianus werd naar de plaats van de terechtstelling geleid, het Sixtusveld.
Daar trok hij zijn mantel uit en knielde neer voor een lang gebed. Vervolgens stond hij op en deed zijn bovenkleed uit en gaf het aan een paar diakens die dichtbij hem stonden. Hij stond er alleen nog maar in zijn hemd. Nu spreidden de christenen witlinnen doeken rond hem op de grond. Daarmee zouden ze zijn bloed kunnen opvangen. Er mocht immers niets van hem verloren gaan.
Hij bond zichzelf de blinddoek voor en gaf een priester en een diaken opdracht hem de handen te boeien. Zo werd hem de genadeslag toegediend en stierf hij de marteldood. (Bewerking: Susanne Kurstjens)
In deze rubriek houdt KN het werk van jezuïet Dries van den Akker (1945-2022) levend.
