In de Goede Week klinkt in veel geloofsgemeenschappen Blijf bij mij uit het repertoire van Taizé. Heel simpel maar heel indringend klinkt de oproep van de Heer uit de hof van Getsemane tot ons. “Blijf bij mij en waak hier met Mij. Wakend en biddend.”
In het Evangelie van de eerste zondag van de Veertigdagentijd blijven mijn ogen gericht op de woorden: “Nu liet de duivel Hem met rust” (Mt. 4,11). De Geest die bij de doop in de Jordaan tot Jezus is gekomen, voert Hem mee naar de woestijn. Na veertig dagen vasten krijgt Hij honger.
De verleider weet dat Jezus als Zoon van God krachten heeft die een gewoon mens te boven gaan. Jezus pareert de duivel steeds opnieuw met woorden uit de Schrift. Hij blijft standvastig, omdat Hij gericht is op wat God wil. Jezus gebiedt hem om weg te gaan. De duivel geeft het voorlopig op en laat Jezus met rust.
De woorden ‘met rust laten’ keren later terug in het Evangelie volgens Matteüs. Het zijn de leerlingen op wie deze woorden betrekking hebben. We nemen een kijkje vooruit naar wat nog komen gaat. Na het Laatste Avondmaal gaat Jezus naar de hof van Getsemane. Hij zoekt een eenzame plaats om te bidden, om zich voor te bereiden op wat komen gaat.
Is Hij in staat om de beker te drinken en de wil van God tot het uiterste toe te volbrengen? Zelfs Jezus staat bloot aan angst en bedroefdheid. Hoe menselijk is de zoon van God! Is het niet de eenzaamheid die ons ten diepste raakt? De eenzame strijd in de woestijn met de duivel streed Jezus gesterkt door de Geest. Nu laten de leerlingen het afweten. De verleider kent hun zwakheden en weet zo vat op hen te krijgen.
Jezus vraagt Petrus om hulp. “Blijf hier en waak bij Mij” (Mt. 26,38). Bij terugkomst vindt Hij zijn leerlingen in slaap. Zelfs na een tweede vermaning laten de leerlingen opnieuw verstek gaan. Jezus weet dat Hij Gods wil ten uiterste toe zal voltrekken. Voor Hem is er geen weg terug.
Niemand – ook de duivel niet – kan tussen Hem en God komen. Vanuit dit besef staat er: “Hij liet hen met rust” (Mt. 26,44). Deze woorden mogen ons nederig van hart stemmen. Uit liefde geeft Jezus zijn leven aan het kruis om ons te redden.
Aan het begin van de Veertigdagentijd bidden wij om kracht van de Geest. De verleider kent onze zwakheden. Wij mogen standvastig onze blik op het kruis gericht houden. Dit besef – dat wij erop mogen vertrouwen dat Hij ons redt – moge ons op weg naar Pasen moed en vreugde schenken.
