fbpx
<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Inspiratie

‘Democratie’ als fopspeen

KN Redactie 25 februari 2016
image

Hoe werden we zo gek als we zijn? Dat zou je het thema van Alexander Boot kunnen noemen. Zijn boeken bespreekt Katholiek Nieuwsblad sinds 2010 met een zekere regelmaat, maar elders zie je zelden recensies.

De moderne massamens (ModMan) houdt er niet van in de spiegel te kijken die WestMan, de in de traditie gewortelde cultuurdrager, hem voorhoudt. Toch is dit sublieme cultuurkritiek. Bijna elke zin is een citaat.

In zijn How the West was Lost beschreef Boot de geschiedenis als een slag om onze cultuur, die door de moderne mens overtuigend gewonnen is. WestMan bestaat al bijna niet meer, aldus deze gevluchte Sovjetjood.

Anti-christelijke ideëen

Boot heeft zich bekeerd tot het christendom en is nu lid van de anglicaanse Kerk. Niet de ModMan-Kerk van de malle bischoppinnen, maar de kleine en fijne WestMan-traditie waar de altijd verstandige Michael Nazir-Ali een vertegenwoordiger van is. Deze bisschop schreef het voorwoord.

Alexander Boot “betreurt het verlies van de Judeo-Christelijke wereldbeschouwing in het Westen en haar vervanging door ofwel antichristelijke ideeën uit de radicale verlichting, die hun hoogtepunt vinden in ideologieën als marxisme en nazisme, ofwel in lege waarden als ‘democratie’, zonder belangrijke garanties voor het geweten of de vrijheid”, aldus Nazir-Ali.

Fopspeen

‘Democratie’ als fopspeen staat centraal. Boot gebruikt het woord simulacrum, dat staat voor een afgodisch vereerde vervalsing van een origineel. Dat origineel was de westerse democratie, die evenwel de christelijke “ontdekking van de menselijke persoon” en diens innerlijk leven vooronderstelde, zoals Nazir-Ali schrijft. Nu is ‘democratie’ verworden tot “strijdkreet”, de oorlogsverklaring aan cultuur en verstand, aan de afbrokkelende middenklasse en haar vormingsidealen, aan onderwijs en cultuur.

In Boots visie is Margaret Thatcher een linkse radicaal, net als de andere neoconservatieven die hij in Sovjetstijl handig afkort als COLLENE (Collective Neocon). Neocons rusten niet, waarschuwt de sarcastische Boot, voordat ze de wereld net zo ‘bevrijd’ hebben als het Midden-Oosten. Door fouten laat COLLENE zich alvast niet vertragen want “ideologen maken geen fouten”. Zij zien alleen “oncoöperatieve werkelijkheden” die hen vooralsnog beletten de wereld “veilig te maken voor democratie”.

Lege holte

Democratie is een lege holte geworden “die gevuld kan worden met elke boosaardigheid die de moderniteit kan uitbroeden”, aldus Boot. Het is een god ‘die noch vergeven, noch redden kan.” En hij duldt geen tegenspraak (zoals bijvoorbeeld de prolife-beweging merkt).

Verzet u niet tegen Rule by Simulacrum. Noemde men ooit een neoconservatief een linkse “liberal murw geslagen door de realiteit”, thans leven we in een realiteit die murw geslagen wordt door liberals

Alexander Boot, Democracy as a Neocon Trick. Uitg. RobertPenberthy, 336 pp., pb., € 17,49, ISBN 978-1-903905-85-2.