Diaken
Het tijdstip waarop en de plaats waar sleutelmomenten in de Bijbel gebeuren, zijn zelden willekeurig. Als je daar oog voor krijgt, kun je de diepere betekenis van die momenten ontdekken.
Plaats en tijd zijn belangrijk in een verhaal. Ze bepalen de sfeer en geloofwaardigheid en geven antwoord op de vraag waar en wanneer zich een gebeurtenis afspeelt.
In de Bijbel is samen eten tot zo’n belangrijke gebeurtenis uitgegroeid. Tijdens het eten kun je herinneringen ophalen. Het Evangelie van Matteüs bestaat uit 28 hoofdstukken en precies in het midden daarvan, in hoofdstuk 14, wordt er gegeten!
Eerst noemt Matteüs de plaats waar zijn verhaal zich afspeelt: een eenzame plek. Aandachtige lezers weten wat het joodse volk eerder was overkomen op zo’n eenzame plek in de woestijn, toen ze op de vlucht waren. Toen was er niets te eten, weet u wel?
Dat is de juiste plaats. Want toen kwam er brood uit de hemel (Exodus 16:35). We herinneren het ons graag omdat God zijn volk toen niet in de steek liet.
Daarna vermeldt Matteüs het tijdstip van de gebeurtenis: tegen het vallen van de avond. Hij en de andere evangelisten vertellen vaak over de avond. “Toen het avond werd, zei Hij tegen zijn leerlingen: ‘Kom, wij gaan naar de overkant van het meer’” (Marcus 4:35).
“Toen het avond was op die eerste dag van de week en de deuren van de verblijfplaats van de leerlingen gesloten waren” (Johannes 20:19). De Emmaüsgangers drongen er bij Jezus op aan: “Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt ten einde” (Lucas 24:29). De avond blijkt het juiste moment.
Vers 15 vat samen: “Deze plek is eenzaam en het is al laat op de dag.” We herkennen de gegevens en de leerlingen zien het direct. Gaan uw ogen ook al open en ziet u wat er gebeurt? Het lijkt wel op die droevige zomertraditie: eenzame plek, ’s avonds laat, weinig eten en veel mensen die zich opdringen…
Hoog tijd dus om het volk weg te sturen om in de dorpen eten te gaan kopen, vinden de leerlingen. Dan neemt Jezus de regie over en maant zijn leerlingen tot solidariteit: “Geeft gij hun maar te eten.”
Psalm 145 leidt ons verhaal in: “De Heer is bezorgd voor iedere mens, barmhartig voor al wat Hij maakte. De ogen van allen zien hoopvol naar U, Gij geeft hun te rechter tijd spijs.” Jezus neemt het brood, slaat zijn ogen op naar de hemel, zegent het brood, breekt het en deelt uit.
Voor wie het nog niet ziet: de hele setting laat zien dat hier meer aan de hand is. Als gastheer begint Jezus het eten uit te delen.
Bij een crisis worden vrouwen en kinderen het eerst gered. Matteüs noemt alleen het aantal mannen. Ze moeten vannacht buiten slapen. Hopelijk liggen er wel voldoende kleedjes en warmtedekens op de grond.
