<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Inspiratie

Het Kind Jezus is bron van liefde en sereniteit

KN Redactie 31 december 2015
image

Broeders en zusters, goedemorgen!

Tijdens deze kerstdagen staan we weer voor het Kind Jezus in de kerststal. Ik ben ervan overtuigd dat in onze huizen nog steeds veel gezinnen de stal hebben gezet, waarmee zij deze mooie traditie doen voortleven die afkomstig is van Sint Franciscus van Assisi, en die in onze harten het mysterie van God, die mens is geworden, levend houdt.

Devotie tot het Kind Jezus

De devotie tot het Kind Jezus is heel wijd verbreid. Vele heilige mannen en vrouwen hebben die in hun dagelijkse gebeden voortgezet, en hebben hun leven willen vormen naar dat van het Kind Jezus.

Theresia van Lisieux

Ik denk dan in het bijzonder aan de H. Theresia van Lisieux, die als Karmelietes de naam droeg van Theresia van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn. Zij – die ook Kerkleraar is – heeft weten te leven volgens en weten te getuigen van die “spirituele kindsheid” die wordt verkregen door het beschouwen, naar het voorbeeld van de Maagd Maria, van de nederigheid van God die zich voor ons klein heeft gemaakt. Dat is een groot mysterie, God is nederig! Wij, die trots zijn, ijdel en denken dat we heel wat zijn, wij zijn niets! Hij, de grote God, is nederig en wordt een kind. Dat is een echt mysterie! God is nederig. Dat is zo mooi!

Openbaring

Er is een tijd geweest dat God, in de goddelijke en menselijke Persoon van Christus, een kind is geweest en dat moet een bijzondere betekenis hebben voor ons geloof. Het is waar dat zijn dood aan het kruis en zijn verrijzenis de grootste expressie zijn van zijn verlossende liefde, maar we moeten niet vergeten dat zijn hele aardse leven een openbaring is en ons iets te leren geeft.

Kindsheid van Jezus

In de periode van Kerstmis herdenken wij zijn kindsheid. Om in het geloof te groeien hebben we het nodig om vaker te denken aan het Kind Jezus. Natuurlijk, we weten niet veel uit die periode van zijn leven. De zeldzame aanduidingen die we hebben, verwijzen naar de naamgeving, acht dagen na zijn geboorte, en naar de presentatie in de Tempel (vgl Luc 2,21-28); en verder lezen we dan nog over het bezoek van de Wijzen met de daaropvolgende vlucht naar Egypte (vgl Mat 2,1-23).

Jezus in de Tempel

Dan volgt er een grote sprong naar 12 jaar later, als Hij met Maria en Jozef naar Jeruzalem pelgrimeert voor het Paasfeest, en in plaats van met zijn ouders terug te keren, in de Tempel achterblijft om te praten met de wetgeleerden.

Levens van kinderen

Zoals u ziet, weten we weinig van het Kind Jezus, maar we kunnen wel veel van hem leren als we kijken naar de levens van de kinderen. Dat is een mooie gewoonte die ouders en grootouders hebben, kijken naar de kleine kinderen, kijken naar wat ze doen.

Middelpunt

We ontdekken dan allereerst dat de kinderen onze aandacht willen. Waarom moeten zij in het middelpunt staan? Omdat zij trots zijn? Nee! Omdat zij er behoefte aan hebben zich beschermd te voelen. Wij moeten ook Jezus in het middelpunt van ons leven plaatsen en wij moeten beseffen, ook al lijkt dat paradoxaal, dat wij de verantwoordelijkheid hebben om hem te beschermen. Hij wil in onze armen liggen, Hij wil dat er voor hem wordt gezorgd, en Hij wil zijn blik op ons kunnen richten.

Zijn glimlach

Bovendien is het goed het Kind Jezus te laten glimlachen door hem onze liefde te tonen en onze vreugde dat Hij in ons midden is. Zijn glimlach is het teken van de liefde die ons ervan verzekert dat wij bemind worden.

Spelen

Kinderen houden bovendien van spelen. Kinderen laten spelen betekent echter dat we onze eigen logica loslaten en in de logica van de kinderen treden. Als we willen dat zij zich amuseren, moeten we begrijpen wat hun plezier doet, en niet egoïstisch zijn en hen dingen laten doen die wij zelf leuk vinden.

Pretentie van autonomie

Dat is voor ons een les. Als we vóór Jezus staan zijn we geroepen onze pretentie autonoom te zijn, af te leggen – en daar zit hem de kneep: onze pretentie van autonomie -, en daarentegen de ware vorm van vrijheid te ontvangen die erin bestaat te erkennen wie wij voor ons hebben en hem te dienen.

Bron van liefde en sereniteit

Het Kind is de Zoon van God die komt om ons te redden. Hij is onder ons gekomen om ons het aanschijn te tonen van de Vader, die vol liefde en barmhartigheid is. Laten we daarom het Kind Jezus in onze armen sluiten, en laten we ons in zijn dienst stellen: Hij is de bron van liefde en sereniteit.

Nederig zoals God

En het zou mooi zijn, als we vandaag als we thuis komen, naar de kerststal zouden gaan en het Kind Jezus zouden kussen en zouden zeggen: “Jezus, ik wil nederig zijn als U, nederig zoals God”, en hem om die genade zouden vragen.