Een Oostenrijks-Duitse onderzoeker heeft een opvallende conclusie getrokken: mannelijke kloosterlingen worden gemiddeld vijf jaar ouder dan mannen die niet in een klooster wonen. De levensstijl in het klooster blijkt namelijk goed voor lichaam en geest.
Al dertig jaar doet Marc Luy aan het Demografisch Instituut van Wenen onderzoek naar de levensverwachting van Duitse en Oostenrijkse kloosterlingen. In de afgelopen drie decennia heeft hij niet alleen 16.600 zusters en broeders gevraagd naar hun gezondheid, maar ook archieven vanaf 1890 doorgespit.
Uit dat uitgebreide onderzoek heeft Luy een bijzondere conclusie kunnen trekken: mannelijke kloosterlingen worden gemiddeld zo’n vijf jaar ouder dan mannen die niet in een klooster wonen. Dat komt doordat kloosterlingen over het algemeen een minder risicovol leven leiden dan andere mensen.
Dat ligt voor een groot deel aan de stabiliteit die het kloosterleven biedt, heeft Luy ontdekt. Kloostergemeenschappen volgen over het algemeen een geordende dagelijkse routine en een duidelijk gestructureerd ritme waarin werken, eten en bidden elkaar afwisselen.
Ook letten de leden van een kloostergemeenschap goed op elkaar en worden signalen van lichamelijke of geestelijke achteruitgang sneller opgemerkt. Kloosterbewoners ervaren gemiddeld minder chronische stress en het feit dat ze vaak bidden draagt bij aan hun emotionele stabiliteit. Kloosters bieden daardoor omstandigheden die goed zijn voor zowel fysiek als mentaal welzijn, luidt de conclusie van het onderzoek.
Luy heeft zijn onderzoek alleen onder Oostenrijkse en Duitse kloosterlingen uitgevoerd, maar denkt dat de resultaten overal toepasbaar zijn. “Ik denk niet dat we uit andere landen afwijkende resultaten zouden krijgen”, zegt hij.
Toch “is het leven van een kloosterling niet automatisch makkelijk en vredig”, zegt de Slowaakse zuster dominicanes Cecília Kasanová tegen EWTN News over het onderzoek. Er zijn in de geschiedenis – en nu nog steeds – tenslotte heel wat kloosterlingen die vanwege hun geloof vervolging hebben meegemaakt, benadrukt ze.
Zuster Cecília denkt dat met name de stiltemomenten en de afwisseling van het kloosterleven bijdragen aan een lang leven. In haar klooster wordt gebeden, gestudeerd en gewerkt, maar er is ook ruimte om te ontspannen en om leuke dingen te doen.
Ook bezoekers kunnen profiteren van de levensstijl van kloosterlingen, aldus zuster Cecília. “Ik vind het een groot geschenk dat wij puur voor de Heer leven en bidden voor iedereen die bij ons binnenkomt”, zegt ze.
Gelovigen die haar klooster bezoeken “voelen zich vaak beter omdat er naar ze geluisterd wordt en omdat ze zich geaccepteerd voelen. Ze weten dat ze niet alleen zijn, ongeacht wat ze meemaken, omdat wij ze met gebed vergezellen”.
