Pastoraal werker
Wat weet u over de heilige Drie-eenheid, ofwel de triniteit? Laten we een poging doen via een grote zoekmachine. AI antwoordt dat de heilige Drie-eenheid een centraal christelijk dogma is dat stelt dat er één God bestaat in drie eeuwige gelijkwaardige personen: de Vader, de Zoon (Jezus Christus) en de Heilige Geest.
Over de heilige Augustinus is een mooi verhaal bekend toen hij schreef aan zijn De Trinitate. Tijdens een wandeling aan het strand mediteert hij over de Drie-eenheid. Hij komt een kleine jongen tegen die probeert een door hem gegraven put te vullen met het water van de zee.
Augustinus zegt tegen de jongen: “Dat is onmogelijk. Die put in het zand kan onmogelijk al het water van de zee bevatten.” De jongen reageert: “Dat klopt, maar ik heb deze put eerder gevuld met al het water van de zee dan dat jij het mysterie van de Drie-eenheid doorgrond hebt.” Daarna is de jongen plots op miraculeuze wijze verdwenen.
De jongen heeft op het eerste gezicht volkomen gelijk – en toch ook weer niet. De catechetische uitleg van ons geloof stelt ons in staat om onze relatie met de Drie-eenheid te verdiepen. Het zou een gemiste kans zijn als wij blijven steken bij het woord ‘mysterie’, omdat er zoveel meer valt te ontdekken over de Drie-eenheid.
De theoloog Ioannis Zizioulas doordenkt het model van de Drie-eenheid in zijn boek Gemeenschap en andersheid. In het voorwoord schrijft bisschop Gerard de Korte: “In de Drie-eenheid zien we dat geen van de drie personen ook maar voor één moment los van de anderen bestaat.”
Hij legt vervolgens uit dat Zizioulas de Drie-eenheid als een afspiegeling van de volmaakte gemeenschap ziet. Iedere persoon woont in de andere persoon door een beweging van liefde, waarbij iedere persoon uniek blijft zonder zichzelf te verliezen.
De Drie-eenheid vormt een model voor onze menselijke relaties. Als beeld en gelijkenis van God worden wij uitgedaagd om hetzelfde na te streven. In de eucharistieviering stellen wij ons onder de bescherming van de Drie-eenheid door het maken van een kruisteken. Hierin ligt voor ons een opdracht om anderen uit te leggen dat dit niet alleen een ritueel gebaar is.
Met de Heer in ons midden vormen wij een liefdesgemeenschap waarin ieder van ons anders is en toch de eigenheid volledig behoudt. Dat mogen wij iedere zondag ervaren. Wat een genade!
