Tijdens zijn recente bezoek aan Turkije sprak paus Leo XIV op 28 november de geestelijken en religieuzen van de kleine katholieke gemeenschap in het land bemoedigend toe.
Ik dank de Heer die mij, tijdens mijn eerste apostolische reis, de genade schenkt om dit “heilige land” te bezoeken dat Turkije is. Daar waar de geschiedenis van het volk Israël samenkomt met het beginnende christendom, waar het Oude en het Nieuwe Testament elkaar omarmen en waar de bladzijden van talrijke concilies zijn geschreven.
Uit de rijkdom van deze lange geschiedenis zijn ook jullie voortgekomen. Vandaag zijn jullie de gemeenschap die geroepen is het zaad van het geloof te cultiveren dat ons is doorgegeven door Abraham, de apostelen en de kerkvaders.
De geschiedenis die jullie voorafgaat, is niet zomaar iets om te herinneren terwijl we berustend vaststellen dat de katholieke Kerk numeriek kleiner is geworden. Integendeel, we worden uitgenodigd een evangelische blik aan te nemen, verlicht door de Heilige Geest.
En wanneer wij met de ogen van God kijken, ontdekken wij dat Hij de weg van de kleinheid heeft gekozen om tot ons af te dalen. Dit is de stijl van de Heer, waarvan wij allen geroepen zijn getuigen te zijn: de profeten kondigen de belofte van God aan door te spreken over een kleine loot die zal ontspruiten (vgl. Jes. 11,1).
En Jezus prijst de kleinen die op Hem vertrouwen (vgl. Mc. 10,13-16) en zegt dat het koninkrijk van God zich niet opdringt en de aandacht op zichzelf vestigt (vgl. Lc. 17,20-21), maar groeit als het kleinste van alle zaden die in de aarde worden geplant (vgl. Mc. 4,31).
De Kerk in Turkije is een kleine gemeenschap, maar zij blijft vruchtbaar als zaad en zuurdesem van het koninkrijk
Deze logica van de kleinheid is de ware kracht van de Kerk. Haar kracht ligt namelijk niet in haar middelen en structuren, noch komen de vruchten van haar zending voort uit numerieke instemming, economische macht of maatschappelijke relevantie.
De Kerk leeft integendeel van het licht van het Lam en, rond Hem verzameld, wordt zij door de kracht van de Heilige Geest voortgedreven op de wegen van de wereld. In deze zending wordt zij steeds opnieuw geroepen zich toe te vertrouwen aan de belofte van de Heer: “Weest niet bevreesd, kleine kudde: het heeft uw Vader behaagd u het koninkrijk te schenken” (Lc. 12,32).
In dit verband herinneren wij ons de woorden van paus Franciscus: “In een christelijke gemeenschap waar de gelovigen, de priesters, de bisschoppen niet deze weg van de kleinheid bewandelen, ontbreekt de toekomst. Het koninkrijk van God ontkiemt altijd in het kleine.”
De Kerk in Turkije is een kleine gemeenschap, maar zij blijft vruchtbaar als zaad en zuurdesem van het koninkrijk. Daarom moedig ik jullie aan een geestelijke houding van vertrouwensvolle hoop te cultiveren, gefundeerd op geloof en op de eenheid met God. Er is immers behoefte om met de vreugde van het Evangelie te getuigen en met hoop naar de toekomst te kijken.
Sommige tekenen van deze hoop zijn al duidelijk aanwezig: laten wij de Heer daarom om de genade vragen om ze te herkennen en te laten groeien. Andere zullen wij misschien zelf op creatieve wijze moeten uitdrukken, volhardend in geloof en getuigenis. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
