Diaken Cor Sinnema vraagt zich af wat het betekent om werkelijk te kiezen voor iets dat je hele leven raakt. Kun je plicht en persoonlijke roeping verenigen? En hoe verhoudt dat zich tot het volgen van Jezus, dat meer vraagt dan een oppervlakkige betrokkenheid?
Het bekende spreekwoord ‘zaken gaan voor het meisje’ wijst op een plichtsbesef dat vroeger bij soldaten gangbaar schijnt te zijn geweest. Het betekent dat professionele taken belangrijker zijn dan persoonlijke relaties. Je moet eerst je plicht vervullen voordat je je aan andere zaken kunt wijden.
Jezus doet hier nog een schepje bovenop en vindt dat niemand zijn leerling kan zijn als hij zijn familie en bezit niet wil loslaten. Dat klinkt ons misschien overdreven in de oren, maar het is precies wat Lucas schrijft over Jezus toen Hij zijn eerste leerlingen riep. “Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen” (Lc. 5, 11).
Jezus bedoelt met volgen iets anders dan iemand ‘volgen’ op sociale media. Het is ook meer dan een stukje met Hem meelopen op zijn weg naar Jeruzalem. Want onder zijn volgelingen bevinden zich veel meelopers.
Het reisverhaal van Lucas moeten we uiteindelijk lezen als een literaire reis, waarin een bepaalde levensweg wordt beschreven. Jezus volgen vraagt dat we soms een kruis te dragen krijgen. Om die reden zegt Hij dat wie Hem wil volgen, niet voor de makkelijkste weg kiest. We zijn dus gewaarschuwd!
Het gaat om een keuze in het leven waar je absolute prioriteit aan wilt geven. Die keuze moet van binnenuit komen en niet omdat een ander ons daartoe verplicht. Wie aan die hoge eis wil voldoen, moet er volgens Lucas daarom eerst eens voor gaan zitten en met zichzelf overleggen.
Zoals de tot slaaf gemaakte uit de tweede lezing. Paulus vindt dat deze Onesimus terug moet naar zijn meester, maar kan hem niet verplichten. Daarom doet hij in de brief een beroep op Filemon om hem genadig te behandelen. Na zijn vrijlating kiest Onesimus ervoor Jezus geheel vrijwillig te volgen en zich met Hem te verbinden.
Christen zijn is een levenskeuze die een grote verantwoordelijkheid met zich meebrengt.
Ook de antwoordpsalm vraagt om onze dagen op de juiste manier te schatten. Het leven is kort en kwetsbaar. Schenk dus voldoende tijd aan de dingen die het belangrijkst zijn.
Het boek Wijsheid noemt het vergankelijke lichaam van de mens eveneens een last voor de ziel en meent dat aardse gebondenheid de beweeglijke geest belemmert.
Kortom: christen zijn is een levenskeuze die een grote verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Het Evangelie vraagt geen meelopers, maar echte volgelingen, die vanuit zichzelf tot weloverwogen en verstandige keuzes komen. Het is een keuze die we met ons hart moeten maken. Zaken gaan vóór. Blijft natuurlijk de vraag: hoe geldt dit voor meisjes die voor hun dienstplicht worden opgeroepen?
