Terwijl het debat over vrijheden en grondrechten oplaait, vinden jonge zoekers juist opnieuw hun weg naar de Kerk. Jezus’ woorden over waakzaamheid uit het Evangelie van deze zondag geven verrassende richting voor onze tijd.
Een paar weken geleden mocht ik Wende Snijders live zien optreden. Ze vertolkte een lied dat mij zeer van binnen raakte. Het heet Voor alles en is gebaseerd op een gedicht van Joost Zwagerman.
“Voor dromen, demonen, voor uitsluiting, en vrijwel alle onbekenden, voor de elementen, voor volk en vaderland…”
Helaas zijn deze woorden actueel in Nederland. Grondrechten als de vrijheid van meningsuiting, onderwijs en godsdienst worden door sommigen ter discussie gesteld. Wie durft openlijk voor deze grondrechten op te komen?
Een christelijke manier van leven heeft consequenties. “Het zal voor u uitlopen op een getuigenis”, zo houdt de Heer zijn omstanders voor in het Evangelie van deze zondag (Lc. 21,13).
De evangelist Lucas getuigt van de hoop die door Jezus voor ons allen bereikbaar is. Jezus houdt zich op bij de tempel in Jeruzalem. Hij voorziet de verwoesting van het imposante gebouw versierd met de fraaie stenen en alle wijgeschenken die daar achtergelaten zijn.
Jezus spoort de mensen aan om waakzaam te blijven en zich niet uit het veld laten slaan door alles wat verschrikkelijk is en hun bang maakt. De tweede generatie christenen, waarvoor Lucas schrijft, heeft redenen genoeg om bang te zijn. Lucas spoort zijn gehoor aan om trouw te blijven ondanks geweld, onderdrukking en vervolgingen.
Christenen houden de hoop levend door samen te komen om Jezus nabij te weten in de Schrift en de maaltijd des Heren. Zijn aanwezigheid schenkt christenen van toen en nu vertrouwen. Kan een leven in angst en vertrouwen naast elkaar bestaan?
Dat lijkt tegenstrijdig maar is het niet, zei hulpbisschop Rob Mutsaerts onlangs op een studiedag over nieuwe katholieken. Het christendom is volgens hem een religie van paradoxen.
In Nederland is iets aan het gebeuren, tegen alle verwachtingen in. Jonge mensen staan na een lange zoektocht aan de deuren van onze parochies. Zij zoeken een familie, verbinding, houvast en zoeken naar hun identiteit.
Zie hier de paradox met het Evangelie van deze zondag: “Ge zult voorwerp van haat zijn voor allen omwille van Mijn naam” (Lc. 21,17). Jezus’ woorden sporen ons aan om in deze seculiere tijd moedig en weerbaar zijn om mensen bij Jezus te brengen. Hij moedigt ons aan om waakzaam te zijn en standvastig te blijven.
Christenen vinden bij Hem leven om het vervolgens in vertrouwen uit handen te geven. Dit is de ultieme paradox van het geloof: wie het leven uit naam van Jezus verliest, zal het leven winnen (Lc. 21,19).
