“Geef ons meer geloof”, vragen de leerlingen in het Evangelie van deze zondag. Dat is een actuele vraag voor ons dagelijks leven. Welke prioriteiten stellen wij in het licht van de aansporingen van Jezus die klinken in het Evangelie?
In het Evangelie van deze zondag geeft Jezus een tweeledig antwoord waarmee Hij twee aspecten van geloof belicht. Het eerste aspect verduidelijkt Hij met een beeldspraak. Als wij een geloof hadden van de grootte van een mosterdzaadje, dan zijn wij in staat om een boom te verplaatsen van land naar zee.
In deze beeldspraak klinkt een wedervraag van Jezus door. Durven jullie te vertrouwen op de Geest van God die wonderen kan verrichten? Een aansporing om meer te vertrouwen lijkt het eerste sleutelwoord.
Jezus belicht ook een tweede aspect. Een dienende houding van een leerling, die wordt gekenmerkt door plicht en onbaatzuchtigheid.
Wanneer ik deze woorden overweeg, komen twee heiligen in mijn gedachten op die dit geloof in hun leven geïncorporeerd hebben. Op 4 oktober gedenken we de overgang van de heilige Franciscus van Assisi van het aardse leven naar het eeuwig leven bij God.
In zijn jongvolwassen jaren heeft Franciscus een visioen gehad in het kerkje van San Damiano. Daar hangt een prachtig kruisbeeld waarop een verrezen Jezus Christus wordt getoond. Dit kruisbeeld heeft tot Franciscus de woorden gesproken: “Ga en herstel mijn Kerk!”
Deze woorden wakkerden het vuur van de Geest in Franciscus aan. Aanvankelijk begint hij met het letterlijk herstellen van kerken en kapellen. Franciscus gelooft in méér!
Durven we te vertrouwen op de Geest van God die wonderen kan verrichten?
Hij trekt volgelingen aan om samen met hem op een radicale wijze de boodschap van het Evangelie radicaal te gaan leven. Franciscus leeft een leven in armoede en zweert aardse bezittingen af, omdat hij durft te vertrouwen op God, die alles geeft wat een mens nodig heeft.
De heilige Clara van Assisi was een volgelinge van Franciscus van het eerste uur. Ze was van adel en rijk. Om Jezus Christus te volgen, liet zij alles achter zich om aan te sluiten bij Franciscus. Clara gaf leiding aan haar gemeenschap zonder enige vorm van inkomen of bezit.
Dat wat de minderbroeders bij elkaar wisten te brengen, vormde het voedsel van wat zij toebedeeld kreeg. Soms was er niets. Dus beiden leefden een zeer onzeker bestaan uit naam van het Evangelie.
Franciscus en Clara zijn kort na hun sterven heiligverklaard. Velen zijn door hen geïnspireerd en in hun voetsporen getreden. Iets van die radicaliteit (niet alles!) van de boodschap van het Evangelie mag voor ons een bron van inspiratie zijn.
Mochten wij in het eeuwige leven de kans krijgen om hen te bevragen op de keuzes die zij maakten, dan vermoed ik dat hun antwoord zou zijn: “Wij zijn maar gewone knechten; wij hebben alleen maar onze plicht gedaan” (Luc. 17,10).
Laten we deze woorden van Jezus opvatten als een aansporing om stil te staan bij de keuzes die wij in ons dagelijkse leven maken. De volgende woorden neem ik mee aan het begin van iedere dag: “Heer, geef mij meer geloof.”
