Pastoraal werker
‘Hoe beleeft en viert u de verrijzenis van Jezus?’ Dat is een grote vraag, en het antwoord daarop kan voor ieder van ons heel persoonlijk zijn. Voor mij, en misschien voor velen, is geloven een zeer intiem gebeuren. Ik verwonder me erover hoe het geloof in de opstanding zich in de afgelopen jaren steeds dieper in mijn hart heeft verankerd.
In de Veertigdagentijd groeit het verlangen naar de barmhartigheid en liefde van God. Met de hernieuwing van ons doopsel mogen wij delen in de opstanding van de Heer. Jezus’ opstanding is een gebeuren van leven en dood. Hoewel de verrijzenis ons menselijk verstand te boven gaat, mogen wij delen in dit grote mysterie.
In de eerste brief van de apostel Petrus wordt ons de essentie van het geloof voorgehouden: ‘Zonder Hem gezien te hebben hebt gij Hem lief; zonder Hem te zien gelooft gij in Hem en verheugt gij u met een onuitsprekelijke en glorievolle vreugde, wanneer gij het einddoel van uw geloof bereikt: de redding van uw ziel’ (1 Petr. 1,3-9).
Op de zondag na Pasen, de zondag van de Goddelijke Barmhartigheid, krijgen wij een inkijk in het leven van de vroege christenen. Hoewel zij (nog) niet werden vervolgd, werden zij wel vijandig bejegend door hun omgeving. De apostel Petrus bemoedigt hen om een voorbeeldig leven te leiden, ook al hebben zij Jezus niet zelf gezien.
Petrus zelf heeft Jezus wél gezien, op de avond van de eerste dag van de week. De leerlingen zijn bijeen op een verblijfplaats waarvan de deuren gesloten zijn. Petrus is samen met de andere apostelen uitverkoren om getuige te zijn van de verschijning van Jezus. Hij schenkt hun de kracht van de Heilige Geest om in Zijn naam de zonden te vergeven.
Hij zegt: ‘Ontvangt de Heilige Geest. Van wie gij de zonden vergeeft, hun zijn ze vergeven; van wie gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven’ (Joh. 20,22-23). Acht dagen later staat Thomas centraal. Jezus toont zijn barmhartigheid aan allen, zowel aan hen die zien als aan hen die niet zien. Voor Hem telt: ‘Word niet ongelovig, maar gelovig’ (Joh. 20,27).
Geloven is een actieve daad. Iedere dag vraagt Jezus van ieder van ons om gelovig te zijn. Dat is de weg die christenen gaan door het leven, ongeacht of onze omgeving ons welgezind is of vijandig bejegent.
Vorige week werd in de Paaswake ons doopsel hernieuwd. Vanuit het duister werden wij opnieuw tot leven geroepen. Laten wij daarom uitbundig blij zijn en het Lam van Pasen loven. Hij is voor ons gestorven en verrezen om onze ziel te redden!
