Deze zondag, de zevenentwintigste zondag door het jaar (B) zouden we vanwege de lezingen ook wel huwelijkszondag kunnen noemen (Gen. 2, 18-24, Hebr. 2, 9-11 en Mc. 10, 2-16). In onze tijd zit het huwelijk flink in de knel. Je kunt het als echtpaar met elkaar treffen, waardoor het wel redelijk vanzelf gaat, maar over het algemeen hebben echtparen regelmatig problemen te overwinnen.
Dat was in de tijd van Jezus niet anders. In het jodendom van die tijd was met de wet van Mozes scheiden officieel mogelijk. Het standpunt van Jezus valt dus op, als Hij zegt: “Wat God derhalve heeft verbonden mag een mens niet scheiden.”
Jezus leert ons Gods bedoeling en daar hoort scheiden niet bij. Het huwelijk zoals Jezus het uitlegt, staat immers niet op zich. Het is een deel van heel je levenshouding: hoe leef je? Hoe gedraag je je? Wat doe je als christen? Jezus weet heel goed wat het dragen van een kruis betekent. Zijn antwoord op het probleem van scheiding is “heel zijn Evangelie”.
Op deze zondag vertelt Hij hoe God het huwelijk heeft bedoeld en dat wij mensen daar niet aan moeten tornen. In heel zijn Evangelie leert Hij ons hoe wij mensen kunnen worden naar Gods hart: Mensen die in staat zijn te dienen, lief te hebben ook als het pijn doet, geduld te hebben met de ander omdat die ook een kwetsbaar mens is, vriendelijk te blijven wanneer het spannend wordt, trouw te blijven als we het op willen geven. Dit alles heeft Hij zelf voorgeleefd.
Heel de natuur is kwetsbaar en alle mensen zijn kwetsbaar; ieder mens heeft wel iets. Problematisch wordt het wanneer we een volmaakte partner verwachten en die ander ook een volmaakte partner verwacht. Of als we denken dat we die ander wel kunnen vormen en opvoeden naar onze wensen. Of als we denken dat wij geen tegenslagen zullen krijgen en alles altijd rozengeur en maneschijn zal zijn.
Soms wens ik dat iedere mens standaard voor zichzelf een goede psychologische test kan krijgen. Niet om een etiket te plakken, maar om jezelf te leren kennen. Want in een huwelijk waar twee partners kwetsbaarheden hebben die ze niet bij elkaar kunnen opvangen, groeien onvermijdelijk problemen, die soms onoverkomelijk zijn. Bovendien: je trouwt niet voor je lol. Het huwelijk betreft ook de familie, zelfs heel de samenleving.
Jezus wijst ons een weg om als mens te groeien, en wie zijn weg gaat, zal ook geholpen worden om het huwelijk tot een gezegende verbintenis te maken.
